1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

Τι αξίΖΕΙΣ τελικά;

fist

 

 

 

Ο γείτονας σου πιστεύει ότι του αξίζει η καταστροφή που έπαθε. Του αξίζει γιατί τους ψήφιζε, του αξίζει γιατί ήταν αδιάφορος για ό,τι συνέβαινε γύρω του και κοίταζε μόνο τη δουλειά του. Τώρα που έχασε τη δουλειά του, που καταστράφηκε οικονομικά, τώρα που προσγειώθηκε ανώμαλα, υποφέρει βουβά, έχει κατάθλιψη και βλέπει τηλεόραση. 

» Περισσότερα...

Η κατάσταση


puzzle

 

 

  • Το Σύνταγμα έχει καταλυθεί σχεδόν ολοκληρωτικά
  • Τα εργασιακά δικαιώματα έχουν ποδοπατηθεί
» Περισσότερα...

Συντακτική Εθνοσυνέλευση

circles

 

 

Η διάσωση της χώρας δε μπορεί να επιτευχθεί με το λαό στο "γύψο" και με υπερκομματικές κυβερνήσεις εκφασισμού της πολιτικής ζωής. Απαιτεί περισσότερη και όχι λιγότερη δημοκρατία. Απαιτεί το λαό στο προσκήνιο, όχι θεατή και θύμα των εξελίξεων. 

» Περισσότερα...

Εθνικό νόμισμα


euro ball

 

Το εθνικό νόμισμα δεν είναι πανάκεια, είναι προϋπόθεση για να σταματήσει η αποικιοποίηση της χώρας και για να ξεκινήσει η οικονομική της ανασυγκρότηση. Είναι εργαλείο προστασίας εισοδημάτων, καταθέσεων και περιουσιακών στοιχείων.

» Περισσότερα...

Δημόσιο χρέος

node

 

 

Το διεθνές δίκαιο επιτρέπει σε ένα κυρίαρχο κράτος να αρνηθεί να πληρώσει όλα τα παράνομα, τοκογλυφικά και καταχρηστικά χρέη, που οδηγούν το λαό και τη χώρα στη χρεοκοπία.

» Περισσότερα...

Δεν αξιώνω τίποτα, αξίζω και θα διεκδικήσω

arrows

  

 

 

  • Ανατροπή εδώ και τώρα όλων των συμφωνιών, δεσμεύσεων, παρεμβάσεων και μέτρων που πάρθηκαν από την εποχή του πρώτου μνημονίου.

>> Περισσότερα...

  • Ανατροπή του καθεστώτος κατοχής και δωσιλογισμού με την κατοχύρωση της δημοκρατίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.
  • Άρνηση πληρωμής του χρέους, έξοδο από το ευρώ και υιοθέτηση εθνικού νομίσματος.
  • Διαγραφή ιδιωτικών χρεών των νοικοκυριών, των ελευθέρων επαγγελματιών και των μικρών επιχειρήσεων που αδυνατούν να τα εξυπηρετήσουν.
  • Τις γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο.
  • Την τιμωρία των φυσικών και νομικών προσώπων (κόμματα και επιχειρηματικά κυκλώματα) που συμμετείχαν στην διάσπαθιση του δημοσίου χρήματος και της δημόσιας περιουσίας σε ολόκληρη την προηγούμενη περίοδο και που είναι υπόλογοι για εσχάτη προδοσία. Τιμωρία από μία Δικαιοσύνη που θα σέβεται ουσιαστικά τον Νομικό μας Πολιτισμό και δήμευση άμεσα και υπέρ του δημοσίου του συνόλου των περιουσιακών τους στοιχείων.

 

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

» Περισσότερα...

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο δεσμεύεται

 

 

 

να συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις σε κάθε αυθεντικό λαϊκό κίνημα ενάντια στο σημερινό καθεστώς απ' όπου και αν προέρχεται, όποιος και αν ηγείται σ'αυτό. Δεσμεύεται να συνδράμει ενεργά και αποφασιστικά σε κάθε μέτωπο αντίστασης και να βοηθήσει στην αφύπνιση και στην οργάνωση του λαού σε κάθε συνοικία και χώρο δουλειάς, με στόχο την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση.

» Περισσότερα...
Previous
Επόμενο

Ο. Κουμαρέλλας: Τρία χρόνια Ε.ΠΑ.Μ.: Ένας Αγώνας και μια πρόταση Αξιοπρέπειας

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.ΠΑ.Μ.) γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου του 2011 αμέσως μετά την καταστολή και τον σταδιακό εκφυλισμό του κινήματος των «πλατειών». Γέννημα του καιρού του, ήλθε να ικανοποιήσει μια ιστορική ανάγκη και να καλύψει το μεγάλο κενό που δημιουργήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες στη συνέχεια του αγώνα του ελληνικού λαού για Εθνική Ανεξαρτησία, Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική αναγέννηση του ελληνικού Έθνους.

Ήδη με την Ιδρυτική του Διακήρυξη, το Ε.ΠΑ.Μ. έβαλε την ανεξίτηλη σφραγίδα του στην προσπάθεια του ελληνικού λαού για μια διαφορετική πορεία ανασυγκρότησης. Μια πορεία στον αντίποδα εκείνης που του έταξαν και τον οδήγησαν για δεκαετίες, εθελόδουλες ηγεσίες και οι πολιτικές τους εξάρτησης από ξένα συμφέροντα, οδηγώντας, μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2009, τη χώρα σε μια νέα κατοχή, με οικονομικά μέσα.

Τον Μάιο του 2010 ο κύβος ερρίφθη για τις εθελόδουλες ηγεσίες. Παρέδωσαν τη χώρα αμαχητί, στους ξένους δυνάστες, με πρόσχημα ένα χρέος, που ουδέποτε μάθαμε πως και γιατί δημιουργήθηκε και ποιους τελικά εξυπηρέτησε. Το «μαζί τα φάγαμε» μάλλον ως άγαρμπη προσπάθεια απόσεισης ευθυνών υπήρξε, πολύ μακριά από την αλήθεια και για να συνεχιστεί απρόσκοπτα και με μεγαλύτερη ένταση το μεγάλο φαγοπότι σε βάρος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

Πράγματι, καταλύοντας κάθε έννοια συνταγματικής και έννομης τάξης, απεμπόλησαν άνευ όρων και αμετάκλητα κάθε ασυλία του ελληνικού κράτους. Πραξικοπηματικά και καταργώντας και αυτήν την ίδια την έννοια της Εθνικής μας Κυριαρχίας επέτρεψαν την εγκατάσταση επί τόπου της τρόικας και των πάσης φύσεως επιτρόπων και ελεγκτών, παραδίδοντας κάθε ζωτική λειτουργία του ελληνικού κράτους στους ξένους επικυρίαρχους. Το Κοινοβούλιο από κατ’ εξοχήν θεσμός της λαϊκής κυριαρχίας, πού ήδη είχε υπονομευτεί από τις αυθαιρεσίες των κομμάτων εξουσίας, μετατράπηκε σε πρωτοκολλητή των αποφάσεων της τρόικας. Η Δικαιοσύνη, επίσης, στα ανώτερά της κλιμάκια, εξαρτώμενη πλήρως από την εξωνημένη εκτελεστική εξουσία, λειτουργεί έκτοτε ως νομιμοποιητικός παράγοντας των διαδοχικών πραξικοπηματικών ενεργειών, δίνοντας ρεσιτάλ δωσιλογισμού. Η Δημοκρατία βρίσκεται για μια ακόμα φορά στο απόσπασμα, ενδεχομένως, αν εμείς το επιτρέψουμε, οριστικά. Οι «ελίτ» της χώρας και το εξαγορασμένο από τις ίδιες πολιτικό προσωπικό, μετέτρεψαν έτσι την παραδοσιακή εξάρτησή τους από τα ξένα κέντρα σε απ’ ευθείας και απροκάλυπτη ξένη κατοχή, επιφυλάσσοντας για τον εαυτό τους το ρόλο του βοηθού τοποτηρητή και του δραγουμάνου.

Τα τέσσερα χρόνια που ακολούθησαν του πραξικοπήματος ο ελληνικός λαός παρακολούθησε άναυδος την επιχείρηση σοκ και δέους σε βάρος του. Πρώτα να τον χλευάζουν και να τον κατασυκοφαντούν, ότι αυτός ευθύνεται για το κατάντημα του ίδιου και της χώρας του. Ύστερα με την εφαρμογή όλων των δήθεν μεταρρυθμίσεων, που οδήγησαν στην πιο βάρβαρη επιχείρηση διάρρηξης του κοινωνικού ιστού. Με την φτωχοποίηση όλο και μεγαλύτερων τμημάτων του πληθυσμού, με την καταστροφή κάθε παραγωγικής δραστηριότητας, με την εκτίναξη της ανεργίας στο 30%, με τη μετανάστευση των νέων που προσέλαβε διαστάσεις μεγαλύτερες από εκείνες της περιόδου μετά τον πόλεμο. Με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, με την κατάργηση κάθε έννοιας δημόσιου και κοινωνικού αγαθού, με την κατάργηση κάθε δομής πρόνοιας και κοινωνικού κράτους, με την αποσάθρωση κάθε εργασιακής σχέσης. Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά στη διαδικασία σταδιακού τεμαχισμού και εκποίησης ολόκληρων τμημάτων του ελληνικού εδάφους και την μετατροπή τους σε ειδικές ζώνες οικονομικής εκμετάλλευσης τύπου υποσαχάριας Αφρικής, ενώ τα εθνικά μας θέματα στην Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη βρίσκονται σε εξαιρετικά επικίνδυνη καμπή.

Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται και τον ουκρανικό εμφύλιο σε πλήρη εξέλιξη, η χώρα σέρνεται ολοταχώς στη μέγγενη μιας χωρίς προηγούμενο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, όπου ο ολοκληρωτικός πόλεμος με ταυτόχρονη ριζική αλλαγή των συνόρων στα Βαλκάνια είναι η λογική κατάληξη όλων αυτών που συμβαίνουν γύρω μας. Μια εθνική καταστροφή μεγαλύτερη εκείνης του 1922 είναι προ των πυλών, ανεξάρτητα αν η κατοχική συγκυβέρνηση και μια, μειωμένης εθνικής ευαισθησίας, μυωπική αντιπολίτευση περί άλλων τυρβάζουν, ερίζοντας απλά για τους ρυθμούς και τον τρόπο ενσωμάτωσης στον αγοραίο παγκόσμιο καταμερισμό, έστω κι αν αυτή συμβαίνει με όρους εθνικής αποσάθρωσης και πληθυσμιακής νομαδοποίησης.

Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, σήμανε για την πατρίδα μας και το λαό μας η ώρα της μεγάλης απόφασης. Ήδη έχουμε αργήσει. Ή ο ίδιος ο λαός, όπως εδώ και τρία χρόνια το ΕΠΑΜ τον καλεί, θα αποφασίσει να πάρει την εξουσία στα χέρια του και να οδηγήσει την πατρίδα προς ένα μέλλον που να ανταποκρίνεται στους πόθους και τα οράματα τόσων και τόσων γενεών, είτε θα αποφασίσει να χαθεί οριστικά.

Στις κρίσιμες στιγμές που πλησιάζουν κανείς δεν μπορεί να μείνει αμέτοχος. Όλοι θα επιλέξουν στρατόπεδο. Η μάχη θα δοθεί και θα είναι σκληρή και αδυσώπητη. Θα είναι η μάχη της πραγματικής επιβίωσης. Η μάχη ανάμεσα στην Πρόοδο και την οριστική καθυστέρηση, ανάμεσα στην Εθνική Ανεξαρτησία και τη ξένη κατοχή. Ανάμεσα στην Αξιοπρέπεια και τον ραγιαδισμό. Ανάμεσα στην ακεραιότητα και τον εθνικό ακρωτηριασμό. Ανάμεσα στην ανάπτυξη και τον μαρασμό. Ανάμεσα στην πολιτιστική αναγέννηση του Ελληνισμού και την ολοκληρωτική του εξαφάνιση. Μια μάχη πραγματικά ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.

Τη μάχη αυτή, τη μάχη της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, οφείλουν να δώσουν όλοι μαζί, πέραν από τεχνητούς διαχωρισμούς και ιδεολογικές αγκυλώσεις, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αγρότες, οι εργάτες, οι υπάλληλοι, οι επαγγελματίες, οι βιοτέχνες, οι μικρομεσαίοι, οι επιστήμονες, οι διανοούμενοι, οι καλλιτέχνες, οι νέοι και οι γυναίκες.

Σήμερα δεν μπορούν να υπάρξουν δικαιολογίες, ή μεμψίμοιροι δισταγμοί. Με την αυθόρμητη λαϊκή ανταπόκριση, εδώ και τρία χρόνια χτίζουμε μέρα με τη μέρα, μια δημοκρατική και αξιόμαχη οργάνωση. Την οργάνωση του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου. Τη μόνη πολιτική οργάνωση που δίνει στον λαό πραγματική διέξοδο με τις ρηξικέλευθες προτάσεις της για μια άλλη Ελλάδα. Μια Ελλάδα πραγματικά ελεύθερη, δημοκρατική και ευημερούσα.

Το Ε.ΠΑ.Μ. δεν είναι κατασκεύασμα εγκεφαλικό κάποιων που το δημιούργησαν για να στεγάσουν πολιτικά τον εαυτό τους. Γι αυτό δεν ήταν, ούτε θα υπάρξει ποτέ ως γκρουπούσκουλο. Παρά τα σκαμπανεβάσματα, το Ε.ΠΑ.Μ. θα εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε. Κι αυτό, επειδή το Ε.ΠΑ.Μ. είναι αποκύημα μιας πραγματικής ανάγκης των καιρών και προέκυψε από τα κάτω, πραγματικά μέσα από τα σπλάγχνα της λαϊκής βάσης.

Το Ε.ΠΑ.Μ. είναι λαϊκό κίνημα και γι αυτό δεν είναι πολύ αρεστό στις καθιερωμένες «προσωπικότητες», ενώ έρχεται σε αντίθεση με την ιλουστρασιόν βιτρίνα που προβάλουν τα ΜΜΕ και γι’ αυτό δεν γίνεται ελκυστικό σύμφωνα με τα καθιερωμένα πρότυπα, ενώ όντας «καρφί» στα πλευρά του πολιτικού κατεστημένου είναι προφανής η προσπάθεια αγνόησής του. Όμως παραμένει γνήσια λαϊκό και εγγράφει υποθήκες. Το Ε.ΠΑ.Μ. ήταν και παραμένει Ενιαίο, παρά τις προσπάθειες διαφόρων να το φέρουν στα δικά τους μέτρα και σταθμά και να το διαλύσουν. Τελικά όλοι αυτοί ψάχνουν ακόμα να βρουν τη στέγη που θα τους καλύψει στριφογυρνώντας δεξιά και αριστερά σαν την άδικη κατάρα.

Το Ε.ΠΑ.Μ. δημιουργήθηκε και παραμένει Μέτωπο. Δεν είναι μια σέχτα ιδεολογικής καθαρότητας, ούτε ένα κομματίδιο που επιδιώκει κάποια γωνίτσα στον κοινοβουλευτικό αχταρμά, παρά τη συμμετοχή του στις εκλογικές διαδικασίες, που τις αντιμετωπίζει ως εργαλείο και δεν αποτελούν σκοπό για το ίδιο. Αντίθετα, συσπειρώνει διαφορετικές δυνάμεις και ανθρώπους με αντιλήψεις που δεν ταιριάζουν πολλές φορές μεταξύ τους, αλλά όλοι συμφωνούν στο ελάχιστο των προταγμάτων του. Που, όμως, αποδεικνύεται ολοένα και πιο πολύ το Μέγιστο. Το μέγιστο που αποτελεί αντικείμενο αντιγραφής από διάφορους που προσπαθούν να μιμηθούν, αλλά ματαιοπονούν κι ας μην το αντιλαμβάνονται. Το Ε.ΠΑ.Μ. κατάφερε να ξεπεράσει διαχωρισμούς δεκαετιών και να σταθεί υπεράνω δεξιάς και αριστεράς. Δεν έχει πρόσημο. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κοινωνικά ουδέτερο. Κάθε άλλο μάλιστα. Κατάφερε όμως να απευθύνεται με έναν απλό και κατανοητό τρόπο προς όλους και να δέχεται ερεθίσματα από όλους. Η προσπάθεια όλων μας από εδώ και πέρα είναι να γίνει πραγματικά παλλαϊκό με την έννοια της συσπείρωσης των πιο πλατιών μαζών και να καταστεί πλειοψηφικό ρεύμα μέσα στην κοινωνία. Ένα πλειοψηφικό ρεύμα που θα σαρώσει τα πάντα στο διάβα του.

Το Ε.ΠΑ.Μ. είναι ο μοναδικός πολιτικός φορέας που διατυπώνει με κρυστάλλινη καθαρότητα μια πρόταση επί της ουσίας και απολύτως ρεαλιστική για την έξοδο της χώρας από την κρίση και την ανασυγκρότησή της. Μια πρόταση που ολοένα και περισσότεροι αναγνωρίζουν την ορθότητά της, έστω κι αν τους είναι δύσκολο να την υιοθετήσουν, εγκλωβισμένοι από τη μαύρη προπαγάνδα του καθεστώτος και τις παλινωδίες της αντιπολίτευσης. Η προγραμματική συνέπεια του Ε.ΠΑ.Μ. στο βαθμό που δεν προκύπτει από κανενός είδους ιδεοληψία, αλλά αποτελεί προϊόν λογικής επεξεργασίας, είναι χαρακτηριστικό που είναι μοναδικό και εντελώς δυσεύρετο στις μέρες μας και γι αυτό αποτελεί αδιαμφισβήτητο συγκριτικό πλεονέκτημα. Ενώ η συνέπεια θα ανταμειφτεί στον καιρό της.

Με όπλα την πίστη στο δίκιο του αγώνα και την υπεροχή των προταγμάτων του, το Ε.ΠΑ.Μ. παλεύει μαζί με το Λαό, εκεί που αυτός δουλεύει, εκεί που κατοικεί, μέσα στο καμίνι του μαζικού κινήματος.

H μεγάλη Ανατροπή, το όραμά μας, γίνεται καθημερινά και περισσότερο, μήνυμα κι ελπίδα ολόκληρου του ελληνικού λαού. Ένα μήνυμα και μια πρόταση Αξιοπρέπειας. Ένα μήνυμα και μια ελπίδα που στηρίζεται στη νέα Εθνική Λαϊκή Ενότητα που το Μέτωπο οικοδομεί καθημερινά, παρά και ενάντια στα εμπόδια και τους τεχνητούς διαχωρισμούς που υποδαυλίζουν γραφειοκρατικές ηγεσίες και κάθε λογής επιτήδειοι.

Σήμερα, τρία ακριβώς χρόνια μετά την ίδρυσή του, το Ε.ΠΑ.Μ. απευθύνεται σε όλες και σε όλους, στέλνοντας μήνυμα Ενότητας. Όλοι μαζί μπορούμε και ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

* Ο Όθωνας Κουμαρέλλας είναι β’ συντονιστής της Π.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. 


Το Ε.Πα.Μ. για το Συλλαλητήριο ενάντια σε Χημικά - Σκουριές - Ακτές

EPAM Logo 760 72dpi

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.Πα.Μ.) χαιρετίζει και δηλώνει την αλληλεγγύη του στην κινητοποίηση και το Συλλαλητήριο που οργανώνεται στο Σύνταγμα από Συλλογικότητες, Πρωτοβουλίες και Φορείς ενάντια σε Χημικά, Σκουριές και Ακτές.

Οι λογικές και πολιτικές της συγκυβέρνησης που καθιστούν την πατρίδα μας, τόπο αφιλόξενο για το λαό της, αλλά φιλόξενο σε ξένα και ντόπια οικονομικά, καιροσκοπικά και πολιτικά συμφέροντα, δεν μπορούν παρά να μας βρίσκουν πολέμιους.

   Συνέχεια αυτών των πολιτικών είναι η συνειδητή και πλήρης υποταγή της χώρας και η διάλυση κάθε έννοιας δημόσιου, κοινωνικού αγαθού στο βωμό των ιδιωτικοποιήσεων, με άμεσα αποτελέσματα την εξαθλίωση του λαού μας και την υποβάθμιση του φυσικού μας περιβάλλοντος και πλούτου.

   Απαιτείται η άμεση κινητοποίηση του λαού για να σταματήσει τώρα η εξελισσόμενη καταστροφή και να ανακοπούν όλοι οι επικείμενοι σχεδιασμοί που οδηγούν στην υποβάθμιση της ζωής μας και την διάλυσης της χώρας.

   Τα μέλη και οι φίλοι του Ε.Πα.Μ. θα στηρίξουν με την παρουσία τους το Συλλαλητήριο την Παρασκευή 11 Ιούλη, στις 20:00, στο Σύνταγμα, όπως έκαναν ήδη και σε ανάλογες επιμέρους κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα.

 

Αθήνα, 9 Ιουλίου 2014

Το Ε.ΠΑ.Μ. για τις εξελίξεις στο μέτωπο της ΔΕΗ

EPAM Logo 760 72dpi

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο καταδικάζει κατηγορηματικά τη νέα αυθαιρεσία της συγκυβέρνησης να επιστρατεύσει για μια ακόμα φορά κλάδο εργαζομένων. Σήμερα, επιστρατεύει τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ επειδή αντιτίθενται στις επιλογές της για το οριστικό ξεπούλημα του στρατηγικού, ακόμα και για την ασφάλεια της χώρας, τομέα της ενέργειας, με προεκτάσεις στον ορυκτό πλούτο και τη διαχείριση των επιφανειακών υδάτων.

Βεβαίως η εξέλιξη της επιστράτευσης ήταν και αναμενόμενη και προειλημμένη. Η συγκυβέρνηση, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των έμμεσων ή άμεσων χρηματοδοτών της και έχοντας απολέσει και τα τελευταία ψήγματα κοινωνικής νομιμοποίησης, λειτουργεί χειρότερα και από χούντα. Λειτουργεί ως μια συμμορία από παρανόμους του κοινού ποινικού δικαίου και ως τέτοια μόνο με νέες παρανομίες, με εξαγορές συνειδήσεων των βουλευτών, με στυγνούς εκβιασμούς και τελικά μόνο με τηναπροκάλυπτη βία μπορεί να εφαρμόζει τις, εκτός κάθε έννοιας συνταγματικής και πολιτικής νομιμότητας, επιλογές της. Επιλογές, που οδηγούν απροκάλυπτα πια, σε τεμαχισμό της χώρας και στη μετατροπή της σε χώρο ειδικών ζωνών οικονομικής εκμετάλλευσης.

Διαβάστε περισσότερα...



Σελίδα 1 από 44

Εγγραφείτε στο ΕΠΑΜ

login

H τελική τοποθέτηση του Δ. Καζάκη στη 2η μέρα της Συνάντησης των Αθηνών

Φωτογραφίες από τη Διεθνή Συνάντηση

ds photo album

Επιστημονική Ανασυγκρότηση - ΕΠ.ΑΝ

epan2


AFICHE-Athens---Epam-International-Meeting

Το νέο βιβλίο του Δημήτρη Καζάκη

dk book2

all-syn-kin

Επιλεγμένα Άρθρα

Κάλεσμα Μετώπου

ΣΆΒΒΑΤΟ, 18 ΙΟΥΝΊΟΥ 2011


Κάλεσμα για την άμεση συγκρότηση Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.Πα.Μ.)


Κάτω από το βάρος των δραματικών εξελίξεων, με την επιβίωση της ίδιας της χώρας και του λαού της να έχει τεθεί πλέον ολοφάνερα στην ημερήσια διάταξη, αλλά και με μεγάλο μέρος της εργαζόμενης κοινωνίας να κινητοποιείται μαζικά ενάντια στο καθεστώς, πρέπει να ομολογήσουμε ότι τα ψέματα
τελείωσαν.

Read more ...

Τι είναι και τι θέλει το ΕΠΑΜ;

epam tra smΑν χρειαζόταν να πει κανείς με λίγα λόγια το τι είναι και τι θέλει το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ) θα έλεγε ότι απηχεί την προσπάθεια να συγκροτηθεί η ευρύτερη δυνατή κοινωνικοπολιτική συμμαχία του ίδιου του λαού, η οποία να υπερβαίνει τις διαχωριστικές γραμμές ιδεολογίας και κομματικής ταυτότητας στις γραμμές του

Read more ...

Δ. Κυπριώτης: Το χρέος κάνει τη δική του τρελή κούρσα, το κράτος στην κυριολεξία βουλιάζει και μας μιλάνε για πρωτογενές πλεόνασμα!

Εισαγωγικά:

 

Η καταστροφή της χώρας ολοκληρώνεται. Ο χρόνος για την αντίδραση του λαού εξαντλείται. 

Λύση υπάρχει. Θέληση,  οργάνωση και αποφασιστικότητα  χρειάζεται.

Σχόλιο: Στο τέλος του άρθρου έχει αναρτηθεί σχετικό σχόλιο σε απάντηση του Δελτίου Τύπου που έβγαλε το υπουργείο Οικονομικών!

 

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

 

Το δημόσιο χρέος στο τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2013, ξεπέρασε τα 321 δισ. ευρώ, δηλαδή  χρέος μεγαλύτερο ακόμα και από αυτό που είχε η Ελλάδα το 2009, προτού ξεσπάσει η κρίση! 
Αυτό σημαίνει ότι παρά τα απάνθρωπα μέτρα λιτότητας, τα συνεχόμενα μνημόνια, το περίφημο PSI  που " έφαγε" μεταξύ των άλλων και τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων και των μικροομολογιούχων, αυτό δηλαδή για το οποίο κόμπαζε ο παίζων σήμερα το ρόλο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, αυτός  που καυχόταν ότι μείωσε το χρέος της χώρας κατά 100 δις και όλες οι δήθεν μεταρυθμίσεις, που διέλυσαν κάθε ιχνος κοινωνικού κράτους, έφεραν τη σημερινή καταστροφή και τη διάλυση! 

Read more ...

Δ. Καζάκης: Ολόκληρη η Ελλάδα ανήκει πλέον στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας...

Με μια περιεκτική σε ουσία – για όποιον ξέρει να διαβάζει – και λιτή ανακοίνωση ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ) με έδρα το Λουξεμβούργο εξέδωσε την εξής ανακοίνωση: «Από την 1η Ιουλίου 2013, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ) είναι ο μοναδικός και μόνιμος μηχανισμός για την αντιμετώπιση των νέων αιτήσεων για οικονομική ενίσχυση από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης. Από αυτή την ημέρα το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) δεν μπορεί πλέον να συμμετάσχει σε νέα προγράμματα χρηματοδότησης, ή να συνάψει νέες συμφωνίες δανείου. Ο Klaus Regling, Διευθύνων Σύμβουλος του ΕΜΣ και διευθύνων σύμβουλος του EFSF, δήλωσε: «Σήμερα ένα σημαντικό κεφάλαιο του EFSF τελειώνει και όλα τα πιθανά νέα καθήκοντα θα αναληφθούν από το ΕΜΣ, το μόνο ταμείο διάσωσης της νομισματικής ένωσης». Αυτό συμβαίνει σύμφωνα με τη Συμφωνία Πλαίσιο για το ΕΤΧΣ που υπογράφτηκε από τα 17 κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και το Καταστατικό του EFSF. Το EFSF θα παραμείνει ενεργό στη χρηματοδότηση των εν εξελίξει προγραμμάτων για την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ελλάδα.»

Η ανακοίνωση, όπως και το ίδιο το γεγονός ότι όλες οι χρεωστικές απαιτήσεις που προκύπτουν από τις δυο δανειακές συμβάσεις της Ελλάδας με την ευρωζώνη, πέρασαν από 1/7/2013 στον μόνιμο ΕΜΣ, πέρασε στα «ψιλά». Δεν θεώρησε κανένας ότι συνιστά ιδιαίτερου ενδιαφέροντος εξέλιξη. Οι κυβερνώντες δεν έχουν κανένα λόγο να τραβήξουν την προσοχή του κόσμου στην εξέλιξη αυτή. Ούτε η αντιπολίτευση. Κι ο λόγος είναι απλός. Θα πρέπει να πάρουν θέση και να εξηγήσουν πώς είναι δυνατό να νοείται τυπικά ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος υπό την επίσημη κηδεμονία ενός μόνιμου, το ξαναλέμε, μόνιμου οργανισμού διαχείρισης χρεοκοπιών, τον ΕΜΣ.

Read more ...

Δ. Καζάκης: Ευρώ ή Δραχμή; Υποδούλωση ή Ελευθερία;

Ακόμη και σήμερα υπάρχουν ορισμένοι που επιμένουν ότι το δίλλημα Ευρώ ή Δραχμή, όπως έχει πολιτογραφηθεί στην κοινή διάλεκτο το αληθινό δίλλημα κοινό νόμισμα, ή εθνικό κρατικό νόμισμα, είναι ένα ψευδοδίλλημα και τέλος πάντων δεν είναι το κυρίαρχο ζήτημα. Αυτό μπορεί να το ισχυρίζεται μόνο όποιος είτε διακρίνεται για την άγνοιά του, είτε για την σκοπιμότητά του στην εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων. Κι ενώ η άγνοια δεν αποτελεί επιχείρημα και συγχωρείται, η σκοπιμότητα όχι.

Είναι αδιανόητο να χρειάζεται να λέμε και να ξαναλέμε τα αυτονόητα, αλλά αγαπητές κυρίες και κύριοι από την πρώτη στιγμή που το νόμισμα χρησιμοποιήθηκε ως βασικό συναλλακτικό μέσο αποτέλεσε την καρδιά του οικονομικού προβλήματος. Ο Αριστοτέλης διέκρινε δύο είδη οικονομίας: την «κατά φύσιν κτητική», που καλύπτει τις λογικές ανάγκες του ανθρώπου μέσα από την παραγωγή, τόσο σε επίπεδο οικογένειας όσο και σε επίπεδο πόλης και τη «χρηματιστική», που εξυπηρετεί αλόγιστες επιθυμίες πλουτισμού, άρα είναι «παρά φύσιν».

Read more ...

Δ. Καζάκης: H Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως η ευρωζώνη καταρρέει μέσα στην πιο απόλυτη παρακμή όπως η αρχαία ρωμαϊκή αυτοκρατορία...

Από την ιστορία είναι γνωστό ότι η αρχαία Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, δηλαδή ένα είδος Ευρωπαϊκής Ένωσης της εποχής, καθώς μετέτρεπε τους υπηκόους της σε μαλθακούς υπόδουλους της πιο παρασιτικής και αδίστακτης άρχουσας τάξης που είχε γνωρίσει μέχρι τότε ο κόσμος άρχισε η κοινωνία στο σύνολό της να αποσαθρώνεται και να παρακμάζει σε βαθμό πρωτόγνωρο μέχρι τότε. Η προσωπική ικανότητα και παλικαριά, η αγάπη για τη λευτεριά και το δημοκρατικό ένστιχτο της μάζας που θεωρούσε όλες τις υποθέσεις της πολιτείας σαν δικές της και είχαν κάνει την παλιά Ρώμη μεγάλη, είχαν εξαφανιστεί παντελώς. Την θέση τους είχε πάρει ο παρασιτισμός σ’ όλο του το μεγαλείο και η κοινωνική ηθική του όχλου, που σαν συρφετός ζούσε από τις αγαθοεργίες, ή τους εμφυλίους των αρχόντων της αυτοκρατορικής Ρώμης.

Δεν ήταν ο βούρδουλας που κρατούσε σε υποταγή τους αμέτρητους δούλους, τους ακόμη περισσότερους πληβείους και μυριάδες προλετάριους. Δεν ήταν ο δήμιος που τους εξανάγκαζε να ζουν μια ζωή χαμερπή στα πόδια των αρχόντων. Δεν υπήρχε ανάγκη για βούρδουλα. Εκεί που δεν υπάρχει παλικαριά και αγάπη για την ελευθερία οι τύραννοι δεν έχουν ανάγκη τον βούρδουλα, ούτε τον δήμιο. Την θέση του βούρδουλα πήρε ο αβάσταχτος φόρος και το τοκογλυφικό χρέος. Για να γλυτώσουν το αβάσταχτο βάρος των φόρων, πολλοί μικροϊδιοκτήτες προτιμούσαν να πουληθούν σαν δούλοι, μιας και οι τελευταίοι δεν πλήρωναν φόρους και η ελευθερία από τον φοροεισπράκτορα ήταν πιο γλυκιά σαν κίνητρο από την προσωπική ελευθερία.

Την πρώτη περίοδο της Ρωμαϊκής δημοκρατίας η δουλεία λόγω χρέους (nexum) ήταν αποδεχτή. Ο οφειλέτης έθετε τον εαυτό του ή κάποιο μέλος της οικογένειάς του ως εγγύηση για την περίπτωση που δεν μπορούσε να πληρώσει το χρέος του. Όμως η τοκογλυφία αλλά και η κακομεταχείριση των οφειλετών ήταν απαράδεκτη. H κακομεταχείριση ενός οφειλέτη από τον δανειστή κάτοχο του nexumστάθηκε η αφορμή να καταργηθεί με το νόμο Lex Poetelia Papiria το 326 π.Χ. κατά Λίβυο. Ωστόσο, καθώς η τοκογλυφία μετατράπηκε σε μια από τις πιο αγαπημένες δραστηριότητες πλουτισμού των αρχόντων της αρχαίας Ρώμης, τα δικαστήρια έβγαζαν σωρηδόν αποφάσεις που μετέτρεπαν σε δούλο του δανειστή, τον οφειλέτη που δεν μπορούσε να πληρώσει το χρέος του.

Read more ...

Είμαστε συνδεδεμένοι...

Έχουμε 21 επισκέπτες συνδεδεμένους