Ο. Γιακουμάκης: Προσάρτημα στην “Εισήγηση προς όλους τους πυρήνες του Μετώπου”

Προσάρτημα στην “Εισήγηση προς όλους τους πυρήνες του Μετώπου”

 

Το προσάρτημα αφορά στην ερώτηση που κάνω μέσα στην εισήγηση, για τις διαφορές του Μετώπου με το Θαλείν. Παραθέτω τα σχετικά αποσπάσματα από την εισήγηση εδώ:

 

“...

 

3.1 Οι αναπόφευκτες αντιδικίες στα πλαίσια λειτουργίας του Μετώπου και η ανάγκη για ουσιαστική λειτουργία του Ελεγκτικού Συμβουλίου

 

...

 

ü  Γιατί το Μέτωπο τα τσούγκρισε με το “Θαλείν”; Γιατί, στα πλαίσια αυτής της υπόθεσης, χαρακτηρίστηκαν συναγωνιστές όπως ο Γιάννης φιλίππου “αληταράδες”; (Έτσι ακούσαμε από τον σ. Καζάκη στο 2ο Συνέδριο). Γιατί μέσα στο 2ο Συνέδριο είδαμε την συναγωνίστριά μας, που τυχαίνει να είναι σύζυγος του ιδρυτή του “Θαλείν”, να φτάνει στο σημείο να διαμαρτύρεται, με κοσμιότατο, τονίζω, τρόπο, για διασυρμό του συζύγου της μέσα στο Μέτωπο;

...

 

Οι πέντε προηγούμενες περιπτώσεις υπάγονται στην απόλυτη αρμοδιότητα του Ελεγκτικού Συμβουλίου. Αυτός είναι ο σκοπός ύπαρξής του. Να επιλύει με πλήρη διαφάνεια, αμεροληψία και δικαιοσύνη τις όποιες διαφωνίες αναπόφευκτα προκύπτουν μέσα στους κόλπους του Μετώπου.

ü  Γιατί το Ελεγκτικό Συμβούλιο δεν έχει λειτουργήσει ποτέ; Σαν να μην έφτανε αυτό, με ποιο σκεπτικό, στις ως άνω περιπτώσεις, το Ελεγκτικό Συμβούλιο υποκαταστάθηκε ουσιαστικά από την Π.Γ. και το Ο.Γ. τη στιγμή μάλιστα που είτε μέλη τους, είτε ως όργανα στο σύνολό τους, εμπλέκονταν στις αντιδικίες; Δεν είναι προφανές πως έτσι, τα μέλη των καθοδηγητικών (δυστυχώς) οργάνων μπορούν εύκολα να θέσουν τους εαυτούς τους στο απυρόβλητο;

Αναλογισθείτε εδώ συναγωνιστές πως ένας πολιτικός οργανισμός αποτελεί έμβρυο της κοινωνίας που επιζητεί να χτίσει. Μια ανάλογη, μ' εκείνη που μόλις περιέγραψα, κατάσταση σε επίπεδο κοινωνίας θα ήταν, μια νομοθετική - δικαστική εξουσία σε αδράνεια, που θα υπεκαθίστατο από την διοικητική και την εκτελεστική εξουσία, σε κάθε περίπτωση αντιδικίας αυτών των τελευταίων με τους πολίτες, έτσι που, αυτές οι τελευταίες, να μπορούν να αποποιηθούν των όποιων ευθυνών τους. Σας θυμίζει τίποτα αυτή η εικόνα; Αν αυτή είναι η κοινωνία που θέλουμε να χτίσουμε, μπορούμε και να πάμε στα σπίτια μας, γιατί ήδη μας πρόλαβαν και την έχτισαν άλλοι.

...”

Πιστεύω πως είναι σαφές σε οποιονδήποτε καλοπροαίρετο άνθρωπο διαβάσει τα παραπάνω - έστω και ως αποσπάσματα - ότι ο μοναδικός λόγος που αναφέρωμαι στην υπόθεση της αντιδικίας μεταξύ Μετώπου και Θαλείν (μαζί με άλλες τέσσερις υποθέσεις αντιδικίας του Μετώπου με συναγωνιστές) είναι για να τεκμηριώσω πως το Ελεγκτικό Συμβούλιο δεν επιτελεί το ρόλο  του, που είναι ακριβώς να διαχειρίζεται τις συγκρούσεις που  αναπόφευκτα προκύπτουν μέσα στους κόλπους του οποιουδήποτε Μετώπου, με τρόπο που αυτές να εκτονώνονται δημιουργικά, και πως υποκαθίσταται στη λειτουργία του [το Ελεγκτικό Συμβούλιο] από τα κεντρικά “Συντονιστικά” (ουσιαστικά καθοδηγητικά) Όργανα, πράγμα απαράδεκτο για έναν αμεσοδημοκρατικό οργανισμό.

 

Για την ίδια την υπόθεση της αντιδικίας με το Θαλείν δεν πήρα θέση υπέρ κανενός, διότι δεν τη γνώριζα. Το να ρωτώ γιατί αποκαλείται συναγωνιστής “αληταράς”, ή γιατί συναγωνίστρια παραπονείται δημόσια πως διασύρεται η οικογένειά της, επειδή ακριβώς δεν ξέρω το λόγο, είναι η πιό αναμενόμενη και λογική αντίδραση και κανένας  ήρεμα σκεπτόμενος άνθρωπος δεν θα συμπεράνει καλόπιστα πως με την ερώτηση παίρνω θέση υπέρ οποιουδήποτε από τους αντιδίκους.

 

Όμως, στην εντονότατη συζήτηση εφ' όλης της εισήγησής μου, που έγινε στις 12/09/2013 στον Πυρήνα μου (Ακρόπολη) αρκετοί συναγωνιστές έμοιαζαν να μου καταλογίζουν ακριβώς αυτό, πως δηλαδή με την ερώτησή μου έπαιρνα θέση έμμεσα υπέρ της “άλλης του Μετώπου πλευράς”, αδικώντας μάλιστα ιδιαίτερα τον πυρήνα μου (Ακρόπολη) διότι έσπευσα “να πάρω θέση” δίχως να τον συμβουλευτώ πρώτα, ενώ ήταν τα μέλη του κυρίως που ενεπλάκησαν σ' αυτή την ιστορία.

Κατέστησα πρωτύτερα σαφές πως:

ü  θέση δεν πήρα υπέρ κανενός και πως

ü  στην αντιδικία με το Θαλείν αναφέρομαι μόνο σε σχέση με την, κατ' εμένα, αδράνεια του Ελεγκτικού Συμβουλίου και την υποκατάστασή του από Π.Γ. Και Ο.Γ.

Ωστόσο, κατά την συζήτηση της 12/09/2013 διαπίστωσα πως οι συναγωνιστές του πυρήνα “Ακρόπολη” είναι ακόμα έντονα συναισθηματικά φορτισμένοι με την όλη υπόθεση Θαλείν, στην οποία βρέθηκαν να εμπλέκονται σε πρώτο πρόσωπο. Αυτό αιτιολογεί επαρκώς την από πλευράς τους παρερμηνεία της ερώτησής μου για το Θαλείν, ως “έμμεση λήψη θέσης υπέρ της άλλης του Μετώπου πλευράς”. Δεν τους θεωρώ λοιπόν κακόπιστους απλούστατα διότι, προς το παρόν, δεν μπορούν να επεξεργαστούν το θέμα αποστασιοποιημένοι από τα συναισθήματα που δικαιολογημένα τρέφουν.

Οφείλω λοιπόν μια συγνώμη στους συναγωνιστές του πυρήνα “Ακρόπολη” γιατί δεν τους είχα ζητήσει να μου εκθέσουν το πως εκείνοι αντιλαμβάνονται – ως άμεσα εμπλακέντες – την όλη υπόθεση Θαλείν, πριν αναφερθώ σ' αυτήν δημόσια, έστω και αν δεν είχα ποτέ την πρόθεση να πάρω θέση για αυτή καθ' αυτή την αντιδικία.

Αν είχα πρώτα συνεννοηθεί μαζί τους, το πιθανότερο είναι πως τη διευκρίνηση που έκανα εδώ, θα την είχα κάνει εξ' αρχής στην εισήγηση.

Διά την τάξιν, θα προσθέσω εδώ τα εξής:

Άκουσα, έστω και εκ των υστέρων, προσεκτικά τους συναγωνιστές μου και διαχώρισα το συναισθηματικό και το λογικό μέρος - δίνοντας εξ' ίσου σημασία και στα δύο - απ' όσα μοιράστηκαν μαζί μου (με τρόπο τόσο θυελλώδη και άναρχο είν' η αλήθεια, όσο και ανθρώπινο και ειλικρινή).

Κατόπιν πήγα, ρώτησα ευθέως και άκουσα (γιατί ως τώρα ούτε αυτό είχα κάνει) την άποψη του συναγωνιστή Χρήστου Κιλτσίδη (όσο και αν αρκετοί διαφωνείτε, επιτρέψτε μου να τον θεωρώ και αυτόν συναγωνιστή, είναι η άποψή μου).

Από τα δεδομένα που έχω τώρα στη διάθεσή μου, εξακολουθώ να μην παίρνω θέση κατά κανενός από τους αντιδίκους. Δίχως να έχω καταλήξει ακόμα, τείνω να συμπεράνω πως πρόκειται για άλλη μία από τις, πολλές δυστυχώς, παρεξηγήσεις μεταξύ έντιμων ανθρώπων που προέκυψαν μέσα στα πλαίσια της λειτουργίας του Μετώπου και που το Ελεγκτικό Συμβούλιο δεν παρενέβη να τις λύσει.

Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω ως προς το Θαλείν, γιατί θα φύγω εντελώς από την ουσία, που παραμένει η άμεση ανάγκη εξυγίανσης του οργανωτικού σχήματος και των διαδικασιών λειτουργίας του μετώπου. Απλά θα κλείσω τονίζοντας ότι οι συναγωνιστές του πυρήνα “Ακρόπολη” που ενεπλάκησαν στην αντιδικία με το Θαλείν, έδρασαν κατά τη γνώμη μου με απόλυτα καλή πίστη.

Νέο Ψυχικό Αττικής

15/09/2013

Μιχάλης Οδυσσέας Γιακουμάκης

Μέλος Ε.Πα.Μ. πυρήνας “Ακρόπολη”

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ