Πρόταση προς τα όργανα του ΕΠΑΜ από τον Χρ. Κουτσούκο (μέλους του πυρήνα Βύρωνα)

Θέλω να σας διαβιβάσω κάποιες σκέψεις μου και παρακαλώ αν κάπου κάνω λάθος θα παρακαλούσα και για διορθώσεις, αλλά και για απαντήσεις σας και προτάσεις σας.

 

Ως Μέτωπο νομίζω ήμαστε και εμείς μέρος εκείνου του κοινωνικού συνόλου που πιστεύουμε πως έχουμε οράματα (ως πολίτες) για να πάει καλύτερα η Πατρίδα. Ήμαστε από αυτούς που ισχυριζόμαστε ότι θα πρέπει να συμμετέχουμε στα κοινά. Ήμαστε από αυτούς που λέμε ότι δεν χρειαζόμαστε αφεντικά γιατί ο καθένας από εμάς ξέρει πολύ καλά τι πρέπει να γίνει σε αυτό τον τόπο για να πάει μπροστά για το συμφέρον όλου του λαού και βεβαίως για το συμφέρον της Πατρίδας. Να είναι δηλαδή η Πατρίδα μας ισχυρή θεσμικά, οικονομικά, κοινωνικά και Εθνικά Ανεξάρτητη. Έτσι και οι πολίτες της θα ευημερούν. 

 

Αν πράγματι είναι έτσι και ότι εμείς ως λαός έχουμε τις λύσεις για όλα αυτά θα ήθελα να ρωτήσω το εξής.

 

Σε πολλές συνελεύσεις στις οποίες προσπαθώ να συμμετέχω ξέχωρα του ΕΠΑΜ, σε άλλες του ΕΠΑΜ, σε άρθρα, σε ομιλίες κλπ, αναδεικνύεται πολλάκις η άποψη ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα όσο αφορά το δικονομικό μέρος του προβλήματος γιατί στο κάτω - κάτω της γραφής (όπως λέγεται) πολλά δικαστήρια απορρίπτουν δίκαια αιτήματα(όπως τα ονομάζουμε εμείς  - και δεν θέλω να υπεισέλθω στο κομμάτι του αν είναι ή δεν είναι δίκαια στο σύνολο τους-  αλλά εμείς πάντως έτσι τα κατονομάζουμε) με το αιτιολογικό ότι το άλφα ή το βήτα αίτημα των πολιτών με το οποίο έχουν προσφύγει είτε ομαδικά είτε μεμονωμένα δεν μπορεί να επιλυθεί προς το συμφέρον της ενάγουσας ομάδας ή μεμονωμένου πολίτη καθώς αυτό που ζητούν, εάν πράγματι συνέβαινε θα ήταν εναντίον του Δημοσίου συμφέροντος. 

 

Νομίζω ότι εκεί τελειώνει και το πράγμα (ή κάπως έτσι) και οι πολίτες ή οι ομάδες πολιτών γυρίζουν στα σπίτια τους με την ουρά πίσω από τα σκέλη.

 

Όμως εάν η ομάδα αυτή χρησιμοποιούσε ένα όπλο (ας το ονομάσουμε) που θα ήταν μια εμπεριστατωμένη μελέτη που θα αποδείκνυε ότι όχι μόνο αυτό που θα ισχυριστεί το δικαστήριο εάν γίνει, απορρίπτοντας το αίτημα των εναγόντων, δεν είναι προς το δημόσιο συμφέρον αλλά τουναντίον θα επιφέρει σοβαρά προβλήματα, οικονομικά, αναπτυξιακά, κοινωνικά, εργασιακά, ασφαλιστικά κλπ, με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική κατάρρευση του κράτους δηλαδή ημών των ιδίων, τότε πιστεύω ότι για τα δικαστήρια δεν θα ήταν όλο αυτό μια τόσο εύκολη υπόθεση. Δηλαδή να ξεμπερδεύουν με μια απλή απόρριψη ότι δεν γίνονται δεκτά τα αιτήματα γιατί αν γίνουν θα ζημιωθεί το δημόσιο συμφέρον.

 

Εκτός εάν εμείς δεν έχουμε πράγματι ούτε πλάνο, ούτε σχέδιο, ούτε προτάσεις, ούτε λύσεις που να είναι ρεαλιστικές, εφικτές, εφαρμόσιμες, υλοποιήσιμες και που αυτό να αποδεικνύεται ότι είναι έτσι μέσα από εμπεριστατωμένες μελέτες  και επιστημονικό τρόπο.

 

Εάν πράγματι έχουμε τα παραπάνω και τα κατέχουμε ή μπορούμε να τα ανακαλύψουμε, όπως διατεινόμαστε, ιδίοις δυνάμεις και χωρίς αφεντικά, οφείλουμε να τα καταθέσουμε ώστε να αντιπαλέψουμε (με τεράστιες πιθανότητες επιτυχίας - πιστεύω) τις κατάπτυστες δικαιολογίες των δικαστηρίων περί Δημοσίου συμφέροντος - έτσι απλά.

 

Εάν δεν τα έχουμε τότε μάλλον θα πρέπει να προβληματιστούμε τα μέγιστα και να αναλογιστούμε τι ζητάμε, τι επιδιώκουμε και τι πάμε να κάνουμε. Γιατί ένα αυτοκίνητο δεν είναι μια χαρά όταν έχει καινούργιες ρόδες μόνο, αλλά θα πρέπει να έχει και τον κατάλληλο οδηγό για να το πάει μπροστά χωρίς να πέσει σε τοίχο στα επόμενα λίγα μέτρα με πιθανό ενδεχόμενο ακόμα και τον θάνατο.

 

Ελπίζω να έγινα κατανοητός για αυτά που λέγω ως σκέψεις αλλά και για τις προεκτάσεις όλων όσων λέγω, για το τι πρέπει εις το εξής να κάνουμε, βεβαίως όχι αποκλειστικά αλλά σαν ένα πρώτο και θεμελιώδες ζήτημα που πρέπει να μας απασχολήσει. Θλίβομαι και αισθάνομαι ότι κατ απατάται βάναυσα όλο μου το είναι όταν εμείς οι ίδιοι που πιστεύουμε και ισχυριζόμαστε ότι μπορούμε να φτιάξουμε μια πραγματικά άλλη Ελλάδα, μια ξεχωριστή Πατρίδα χωρίς αφεντικά να μη μπορούμε να φτιάξουμε ένα πλάνο, ένα σχέδιο που θα το τρίβουμε στη μούρη του κάθε δωσίλογου Αρειοπαγίτη όταν μας μιλά για δημόσιο συμφέρον.

 

Ιδού η ρόδος ιδού και το πήδημα.

 

Οι σκέψεις είναι προσωπικές και δεν έχουν σχέση με τα μέλη του πυρήνα του οποίου είμαι συντονιστής. 

      

Χρίστος Κουτσούκος

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ