Για μία αυτογενή και αυτοτελή στρατηγική (από τον Πέτρο Ανδρικόπουλο)

 

     Καλούνται οι οργανωμένες δυνάμεις του Ε.ΠΑ.Μ. να προχωρήσουν με τις αποφάσεις του Συνεδρίου σε μια επίκαιρη επαναχάραξη της στρατηγικής και της τακτικής του, θέματα για τα οποία ενώ όλα τα μέλη του αναγνωρίζουν την σημασία τους βρίσκονται για αυτά σε δικαιολογημένα μεγάλη διστακτικότητα και αμηχανία. Έτσι ενώ  διαβουλεύονται για πολλά άλλα σημαντικά, δεν έχουν  συζητήσει σε βάθος κατά τον προσυνεδριακό διάλογο βασικά ζητήματα, που επηρεάζουν καταλυτικά τον στρατηγικό προσανατολισμό του Μετώπου, όπως :

-          Θα συμμετέχει η όχι το Ε.ΠΑ.Μ. στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές ;

-          Εάν ναι αυτοτελώς, η μέσα από εκλογική σύμπραξη και σε αυτή την περίπτωση με ποιους και με ποιες πολιτικές προϋποθέσεις ;

 

   Διαχέονται αντίθετα αποτρεπτικές για την παραπάνω σε βάθος συζήτηση απόψεις :

 

     Η μία ισχυρίζεται ότι καμία δεν έχουν σχέση με τον κινηματικό χαρακτήρα του Ε.ΠΑ.Μ. και επομένως με την στρατηγική του τα παραπάνω εκλογικά διλήμματα,  ισχυρισμός βέβαια χωρίς επαρκή πολιτική βάση, αφού η απουσία συνολικού προσανατολισμού θα αποσταθεροποιεί την πολιτική των συνεργασιών και την γενικότερη τακτική του Μετώπου και στις κινηματικές του δράσεις.  

    Η άλλη πρεσβεύει ότι οι σχετικές επιλογές θα πρέπει να γίνουν στην ώρα τους,  ανάλογα με τις μέχρι τότε εξελίξεις  και σύμφωνα με τις πάγιες περί συνεργασιών θέσεις του Ε.ΠΑ.Μ., ισχυρισμός  επίσης ατελέσφορος , αφού  οδηγεί αντικειμενικά, όπως και ο προηγούμενος, σε μεταβαλλόμενη και προσδιοριζόμενη από εξωγενείς παράγοντες πολιτική, επομένως στην απουσία στρατηγικής και στα συνεπακόλουθα διαλυτικά για το Μέτωπο φαινόμενα.  

 

   Αδήριτη επομένως ανάγκη αποτελεί η πολιτική μας συμφωνία στο Συνέδριο για βιώσιμη και σταθερή , που να προκύπτει αυτοτελώς και όχι ετερογενώς,  στρατηγική πρόταση, επιδεχόμενη μόνον τακτικού χαρακτήρα αναπροσαρμογές, ανάλογες με τις πολιτικές εξελίξεις που παράγει και θα συνεχίσει να παράγει το ρευστό πολιτικό περιβάλλον που με οδυνηρό τρόπο βιώνει η χώρα μας.

   Μια πρώτη απαραίτητη προϋπόθεση για μια τέτοια αυτογενή στρατηγική είναι η επιγραμματική χαρτογράφηση του  εσωτερικού πολιτικού περιβάλλοντος , όπου καταγράφονται :

α) η συνεχώς εντεινόμενη επίθεση της συγκυβέρνησης και των εκτός χώρας κέντρων που καθορίζουν την πολιτική της εναντίον της χώρας μας σαν εθνικής οντότητας και της ελληνικής κοινωνίας στο σύνολό της και

β) η σύμπηξη στον φερόμενο ως ΄΄φίλιο αντιστασιακό χώρο΄΄, και στο όνομα της σωτηρίας  του δοκιμαζόμενου λαού μας δύο πολιτικών - εκλογικών συνασπισμών :

 - ενός με κεντρικό κορμό το κόμμα των Αν. Ελ., που αυτοονομάζεται πατριωτικός και έχει ως βασικό πολιτικό περίγραμμα την κάτω από εμφανή πολιτική αντίφαση διεκδίκηση της εθνικής κυριαρχίας  εντός αποκλειστικά της ευρωζώνης !!!   και

 - ενός ακόμα με κεντρικό κορμό τον Σύριζα που αυτοονομάζεται προοδευτικός, ο οποίος δεν θέτει καθόλου θέμα εθνικής κυριαρχίας, αφού κινείται, μέσα από το  λεγόμενο ΄΄ νέο - διεθνιστικό ρεύμα ΄΄ της Ευρωπαϊκής Αριστεράς ,  στα πολιτικά και ιδεολογικά πλαίσια της Παγκοσμιοποίησης και της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης .

 

    Είναι ευνόητο ότι και οι δύο παραπάνω εκλογικοί συνασπισμοί διάκεινται αρνητικά απέναντι στο Ε.ΠΑ.Μ. αφού θεωρούν ότι οι πολιτικές του θέσεις περί εθνικής κυριαρχίας, θα αποτελούσαν γι αυτούς, σε περίπτωση συνεργασίας μαζί του,  παράγοντες κινδύνου και αστάθειας.

   Διάκεινται όμως θετικότατα απέναντι στην  σχετικά μικρή , αλλά όχι και αμελητέα, κάτω από τους κρατούντες εκλογικούς συσχετισμούς, εκλογική επιρροή του Ε.ΠΑ.Μ., αφού την θεωρούν απαραίτητη :

-          ο μεν πρώτος για να υπερβεί το όριο του 3% , ώστε να  συμμετέχει στην νέα βουλή και συνεπώς στην νέα, μετά τις βουλευτικές εκλογές, συγκυβέρνηση και

-          ο δεύτερος για να υπερκεράσει εκλογικά, με έπαθλο το μπόνους των 50 βουλευτικών εδρών, έστω και με μικρή διαφορά, τον συνασπισμένο αστικό χώρο, ώστε να γευθεί την κυβερνητική διαχείριση.

  Η αντιφατική αυτή πραγματικότητα έχει ήδη οδηγήσει  αμφότερους σε ανακυκλούμενες και χωρίς τέλος διαβουλεύσεις με το Ε.ΠΑΜ. για ενδεχόμενη εκλογική συνεργασία, η οποία, για λόγους προφανείς, δεν πρόκειται, μέχρι τέλους, να τελεσφορήσει. Το μόνο που αναμένεται να τελεσφορήσει θα είναι η μέσα από τον παρατεταμένο διάλογο νομιμοποίησή τους σε αντισυστημικές δυνάμεις αντίστασης και η βαθμιαία διολίσθηση της εκλογικής βάσης του Μετώπου στην υπερψήφισή τους.

 

   Άξιο διερεύνησης είναι άλλωστε το κατά πόσο θα αποτελούσε για το Ε.ΠΑ.Μ. η εκλογική και πολιτική συνεργασία με κάποιον από τους δύο αυτούς συνασπισμούς κίνηση  τακτικής η ενδιάμεση επιλογή στρατηγικού χαρακτήρα. Θα πρέπει εδώ να επισημάνουμε :

 α) οι τακτικές κινήσεις, για να είναι τέτοιες, θα πρέπει να είναι απόλυτα ενταγμένες  στην γενική στρατηγική και  β) οι ενδιάμεσες στρατηγικού χαρακτήρα στάσεις, θα πρέπει να αποτελούν αλληλουχία και η κάθε μια τους  να εντάσσεται στη συνολική διαδρομή.  

Καμία από τις παραπάνω προϋποθέσεις δεν συντρέχει στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι επομένως εφικτή η πολιτική στοιχειοθέτηση ενδεχόμενης πρότασης για την πολιτική - εκλογική  συνεργασία του Ε.ΠΑ.Μ. με τους παραπάνω συνασπισμούς .   

 

    Αποτελεί αντίθετα καθήκον που τα κινήματα των πλατειών, των οποίων αποτελεί την κύρια πολιτική συνέχεια και η ιστορία επεφύλαξαν στο Ε.ΠΑ.Μ.,  παραμένοντας μακριά από καιροσκοπισμούς και μικροσκοπιμότητες, να οργανώσει, έστω και κάτω από αντίξοες συνθήκες  και να ηγηθεί του Εθνικοαπελευθερωτικού Κινήματος στην πατρίδα μας. Και αυτό για να πραγματωθεί προϋποθέτει :

-          την σύμπηξη, με όσες ακόμα κινηματικές δυνάμεις και μεμονωμένα πρόσωπα διατίθενται, ενός ευρύτερου από το Ε.ΠΑΜ. Απελευθερωτικού Συνασπισμού, στον οποίο να συμμετέχει ισότιμα.

-          την έγκαιρη ενημέρωση του λαού για τον πραγματικό χαρακτήρα των δύο άλλων συστημικών συνασπισμών, που ανεξάρτητα με το πώς αυτοαποκαλούνται, κύριο και συνεκτικό τους στοιχείο αποτελούν οι βλέψεις τους  για την νομή του κράτους και την διαχείριση του κρατούντος συστήματος εξουσίας.

-          την περαιτέρω επέκταση της εσωτερικής Δημοκρατίας και την ανεξάρτητη, με δικά του αποκλειστικά μέσα, ανάπτυξη επί μέρους Κινημάτων Αντίστασης και Διεκδίκησης του λαού μας, με τελικό σκοπό την οικοδόμηση αυτοτελώς οριοθετημένων και σταθερών σχέσεων πολιτικής επικοινωνίας και εμπιστοσύνης με το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι του και την μαζί με αυτό αυτοτελή κάθοδο του Απελευθερωτικού Συνασπισμού στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.        

 

 

 

   

 

 

 

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ