Τα λάθη του ΕΠΑΜ και η επόμενη μέρα (του Χαράλαμπου Τακτικού)

ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ . ΚΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Πριν ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας, θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι είναι πεποίθησή μας ότι το Ε.ΠΑ.Μ. είμαστε εμείς και ότι ο σκοπός αυτού του κειμένου, δεν είναι να επιρρίψει ευθύνες αλλά να εντοπίσει τα λάθη και τις αδυναμίες του μετώπου, να μπει στην ουσία και να προτείνει λύσεις.

   Πρώτα απ’ όλα να εντοπίσουμε τα προσωπικά μας λάθη και τις νοοτροπίες που ίσως κουβαλάει ο καθένας μας.

Πριν δύο χρόνια είχαμε εκατοντάδες ή και χιλιάδες μέλη παραπάνω. Τι συνέβη και χάθηκαν;

Ας αναλογιστεί ο καθένας από εμάς τη λειτουργία του πυρήνα του, τα δύο αυτά χρόνια και το πώς έφτασαν οι δυνάμεις των πυρήνων να πέφτουν κάτω από το μισό ή και να διαλύονται.  

Άραγε έχουμε κοινό στόχο;

Αναρωτηθείτε, μπορούμε να σχηματίσουμε εμείς , ο καθένας στον πυρήνα του ένα μέτωπο;

Ή οι προσωπικές φιλοδοξίες, οι προσωπικοί εγωισμοί, η αδυναμία να συνεργαστούμε να ανεχθούμε να υποτάξουμε το «εγώ» στο «εμείς» δεν μας επιτρέπουν;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη και κάνει ακόμα πιο ξεκάθαρο το αποτέλεσμα.

Λάβαμε μέρος σε εκλογικές αναμετρήσεις.

Τι ακριβώς περιμέναμε;

Ας δούμε τα δεδομένα:

Α) Οικονομικός στραγγαλισμός ή οικονομική εξάρτηση

Β) Φίμωση από τα ΜΜΕ

Γ) Τρόπος λειτουργίας του κοινοβουλευτισμού.

Είναι φανερό ότι καλούμαστε να δώσουμε ένα αγώνα με όρους και κανόνες που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο.

Ίσως έχει γίνει κλισέ αλλά είναι αυτό που αποτυπώνει την πραγματικότητα:

« Αν οι εκλογές επρόκειτο να δώσουν λύσεις, θα ήταν παράνομες»

Εάν οι όροι και οι κανόνες δεν αλλάξουν, οι εκλογές θα γίνονται για να εξυπηρετούν το σύστημα.

Λειτουργήσαμε λοιπόν ως κόμμα, σε έναν κόσμο «μπουχτισμένο» από πολιτική ή κόμματα ή σε έναν κόσμο που εκτός από τους ισχυρούς, δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα ψήφου σε κανέναν άλλο, (ψηφίζουν μόνο τους ισχυρούς).

Λειτουργήσαμε ενημερωτικά και κινηματικά σε κάποιο βαθμό, μικρό ή μεγάλο και προσπαθήσαμε να δώσουμε χαρακτήρα μετώπου, η κομματική μορφή που μοιραία έπαιρνε, εξασθενούσε το βαθμό διείσδυσης και αποδοχής (στην κοινωνία).

Το ΕΠΑΜ λοιπόν προσπάθησε να φέρει κάτι καινούργιο.

Ας το δούμε λίγο πιο αναλυτικά:

Δεν θα μπούμε στη συζήτηση κόμμα ή μέτωπο. Θα σταθούμε όμως στο κόμμα.

Λάβαμε μέρος σε εκλογικές αναμετρήσεις, κάνοντας ή λέγοντας ακριβώς ότι και οι άλλοι. Κουνούσαμε σημαιάκια, μοιράζαμε φυλλάδια που διαφήμιζαν την αλήθεια που μόνο εμείς κατέχουμε, που μόνο εμείς έχουμε τη λύση.

Στην παρούσα φάση είμαστε βέβαιοι ότι ο τρόπος που προτάθηκαν και επιλέχτηκαν οι υποψήφιοι ήταν ορθός;

Είμαστε βέβαιοι ότι δεν χρησιμοποιούσαν το μέτωπο σαν σκαλοπάτι για προσωπικές φιλοδοξίες;

Φανταστείτε την περίπτωση ενός θετικού εκλογικού αποτελέσματος. Πώς άραγε θα χειριζόμασταν όλη αυτή την επιτυχία;

Τι μας εξασφαλίζει ότι ο χειρισμός της θα ήταν διαφορετικός από αντίστοιχες διαφόρων κομμάτων-κομητών (ΔΗ.ΑΝ.Α., ΠΟΛ.ΑΝ., ΛΑ.Ο.Σ., ΔΗΜ.ΑΡ., ΑΝ.ΕΛ.).

Ποια η πορεία άραγε των εκλεγμένων; Θα ήταν ανάλογη αντίστοιχων εκλεγμένων των παραπάνω κομμάτων;

Το σύστημα έχει αποδείξει ότι τέτοια κόμματα τα εξουδετερώνει και τα χρησιμοποιεί προς όφελός του.

Δεν αμφισβητούμε το ειλικρινές των προθέσεών μας, όμως το κομματικό, όχι άδικα, δημιουργούσε μια επιπλέον καχυποψία ή και αρνητική στάση.

Το άκρως αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα, μας δείχνει το μόνο δρόμο.

Πιστεύουμε πως ξεστρατίσαμε και πως πρέπει να δώσουμε ένα νέο ρόλο στο ΕΠ.Α.Μ.

Η πρότασή μας, είναι ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ένα μέτωπο ενημέρωσης και αντίδρασης παράλληλα, ακόμη και με «ακτιβίστικο» τρόπο.

Πρέπει να αποποιηθούμε κάθε κομματική και παλαιοκομματική νοοτροπία.

Πρέπει να δώσουμε απαντήσεις και λύσεις, παρεμβαίνοντας δυναμικά.

Σύνθημά μας πρέπει να είναι : « Δεν θέλουμε να μας ψηφίσεις, θέλουμε να μας ακούσεις και να έρθεις μαζί μας στο δρόμο»

Δεν θέλουμε ψηφοφόρους. Θέλουμε αγωνιστές, που θα εξελιχθούν σε συναγωνιστές. Δεν θέλουμε αυτούς που θα μας ψηφίσουν για να μας αναθέσουν τη σωτηρία τους.

Πρέπει να πλησιάζουμε τον κόσμο ειλικρινά και όχι με την ιδιοτέλεια της ψήφου, ακόμα και αν κατεβαίνουμε σε κάποιες εκλογικές αναμετρήσεις, ως απόδειξη ότι πιστεύουμε στη Δημοκρατία, στην αληθινή Δημοκρατία όμως.

Αυτό είναι που πραγματικά θα μας διαφοροποιήσει από τους άλλους. Αυτό είναι που θα δείξει ποιοι από εμάς είδαν στο ΕΠΑΜ το σκαλοπάτι που θα τους έβγαζε στον αφρό, και ποιοι είναι πραγματικά ιδεολόγοι που πρεσβεύουν κάτι πραγματικά νέο.

Οι υπογράφοντες του κειμένου μπορούμε να αναγνωρίσουμε αυτό, ως μόνο ρόλο του ΕΠΑΜ. Ας γίνει αφόρητη η πίεση από τα κάτω (λαός) προς τις κομματικές ηγεσίες, για τη δημιουργία ενός πλατύ πολιτικού και κοινωνικού μετώπου.

Το σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι όλοι εμείς που μετέχουμε ενεργά στο μέτωπο, πρέπει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας, και να συνειδητοποιήσουμε τους πραγματικούς λόγους που βρισκόμαστε εδώ. Καμία ιδιοτέλεια δεν έχει χώρο στο μέτωπο. Η όποια αλαζονεία και προσωπική αντιμαχία μεταξύ συναγωνιστών, θα πρέπει να αποβάλλεται άπαξ δια παντός, υπό την ευθύνη όλων μας.

Ουσιαστικός μας στόχος λοιπόν θα πρέπει να είναι απόλυτα ξεκάθαρος. Ενότητα και αγώνας!

Ο αποσυντονισμός και ο αποπροσανατολισμός δεν θα επιτραπεί, ποτέ ξανά.  

Ας γίνουμε εμείς οι πολλοί δημιουργοί της ιστορίας και όχι αυτοί που την ακολουθούν.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ