Βαδίζοντας προς το 4ο Συνέδριο του Ε.Πα.Μ. - Γ. Χαραλαμπίδης - Π. Θερμαϊκού

Βαδίζοντας προς το 4ο Συνέδριο του Ε.Πα.Μ. και χάριν του δημοκρατικού διαλόγου, θέτω προς στοχασμό κι ύστερα προς συζήτηση, τους παρακάτω προβληματισμούς.

 

Αν δεν διαγραφεί το χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, μια πραγματική και γενναία σεισάχθεια, τότε:

Κάθε Έλληνας ήδη είναι χρεωμένος και θα χρεωθεί ακόμη περισσότερο, με ποσά πέρα από τη δυνατότητα πληρωμής τους. Τα χρέος ήδη ξεπερνά χρονικά το όριο του 2050 και συνεχίζοντας την τακτική του δανεισμού, θα ξεπεράσει τον χρονικό ορίζοντα του αιώνα. Η χώρα θα μαραζώνει συνεχώς και οι νέοι της, μη αντέχοντας τους όρους ζωής που τους επιβάλλονται, θα συνεχίσουν με αυξητική τάση το μεταναστευτικό κύμα προς άλλες χώρες. Όταν ο πληθυσμός φθάσει σε μείωση, ένα κρίσιμο σημείο, τότε θα πλημμυρίσει η Ελλάδα από αλλοεθνείς εργάτες που θα εργάζονται υπό άθλιες εργασιακές συνθήκες, υπηρετώντας σαν σκλάβοι τους πλούσιους ολιγάρχες ντόπιους και ξένους που θα εγκατασταθούν εδώ και θα εκμεταλλεύονται την όμορφη χώρα μας. Η πατρίδα μας υπό την μονοκαλλιέργεια «τουρισμός», θα γεμίσει ναρκωτικά, πορνεία, αλητεία, μπράβους και καζίνο.

Τότε θα σβήσει η γλώσσα μας, η ιστορία μας, η μνήμη και η ανάμνηση του πάτριου. Οι απόγονοι των Ελλήνων μετά 100 χρόνια, αν αφήσουμε, θα βλέπουν την Ακρόπολη και τον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας, με τη ματιά του τουρίστα!

Η Ελλάδα του «Ελευθερία ή Θάνατος!», η Ελλάδα του «Μολών Λαβέ!», θα είναι απλά τουριστική ατραξιόν! Και πολύ περισσότερο, οι αξίες, που γεννήθηκαν με τις λέξεις αυτές στον συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο!

 

Αν δεν φύγει η χώρα μας από την Ευρωζώνη και την συγκεκριμένη Ευρωπαϊκή Ένωση, ακυρώνοντας άμεσα όλα τα μνημόνια και όλους τους νόμους που μας έχουν επιβληθεί τότε:

Θα είναι σαν να ψηφίζουμε υπέρ του φασιστικού μορφώματος που με τον μανδύα της Ένωσης των λαών της Ευρώπης, προσπαθεί να υποδουλώσει τους λαούς της γηραιάς ηπείρου, σ’ ένα θεό, το ευρώ.

Θεό, γιατί στηρίζεται σε ανθρώπινη πίστη. Παράλογη πίστη, αφού αναγκάζεσαι εσύ, ο άνθρωπος, να σκοτώνεσαι στην κούραση όλη μέρα για λίγα χαρτάκια με τη λέξη ευρώ! Να παρακαλάς γι αυτά σαν παιδί που του πήραν το παιχνίδι! Κι όταν σου τα στερούν να σε πιάνει πανικός! Το ευρώ είναι θεός, μοχθηρός, ανελέητος, αιμοδιψής, αλαζόνας, άπληστος, μισάνθρωπος. Είναι θεός που τον κατασκεύασαν άλλοι. Και σαν την κλίνη του Προκρούστη, τον χρησιμοποιούν για να μετρήσουν το μπόι του ανθρώπου.

Τότε θα είναι σαν να λέμε ναι! «Δικαιοσύνη είναι ο νόμος του Ευρώ! Το Ευρώ θ’ αποφασίζει αν θα ζεις, αν θα πεθάνεις, αν θα κάνεις παιδιά, αν τα παιδιά σου θα πάνε σχολείο, αν θα δουλεύεις για να ζεις ή αν θα ζεις για να δουλεύεις!».

 

Αν δεν αποδοθούν ποινικές ευθύνες σε όλους ανεξαιρέτως του αρμόδιους και τους υπεύθυνους που με την συναίνεση τους ή την αποφυγή ανάληψης, της από το σύνταγμα απορρέουσας ευθύνης τους, οδήγησαν τον Ελληνικό Λαό στην σημερινή κατάσταση τότε:

Θα είναι σαν να επιβραβεύουμε την βία, σαν να εξυψώνουμε το ψέμα και την απάτη, σαν να θεωρούμε την αδιαφορία για τον γείτονα, για την πατρίδα, για το μέλλον των νέων, φυσιολογικά.

Αυτό θα είναι μάθημα παιδείας που ξεπερνά όλα τα σχολεία και όλα τα πανεπιστήμια!

Κανείς νέος πλέον, δεν θα πάρει ποτέ σοβαρά τις παραινέσεις γονιών και δασκάλων.

Η εξύψωση της ύβρεως σε προτέρημα, η παραδοχή του φόβου της αλήθειας σαν ανθρώπινη φύση, θα είναι από φυσικό και απαράβατο νόμο, ο θάνατος του Λόγου, της Παιδείας, της Δικαιοσύνης, της Δημοκρατίας!

Τότε, καλό Μεσαίωνα!

 

Αν δεν αποχτήσει η πατρίδα μας εθνικό νόμισμα:

Θα είναι σαν να αποποιείται την δυνατότητα της για ανάταξη της οικονομίας της. Το ποιος ελέγχει το νόμισμα είναι ταυτόσημο με το ποιος είναι το αφεντικό. Δεν είναι ηλίου φαεινότερο, ζώντας τόσο καιρό αυτή τη κατάσταση; Αν δεν αποχτήσουμε Ελληνικό Εθνικό νόμισμα, η αφαίμαξη πόρων θα συνεχίζεται, μέχρι πλήρους αδυναμίας. Τότε οι «αξιότιμοι σύμμαχοι» μας, θα στρώσουν τραπέζι με κύριο γεύμα την Ελλάδα.

 

Αν δεν καταφέρουμε ν’ αναστήσουμε την Ελληνική Δημοκρατία:

Θα είναι σαν να αποδεχόμαστε ότι είμαστε σκλάβοι.

Γιατί αν δεν υφίσταται δημοκρατία, τότε την θέση της την παίρνει η ολιγαρχία.

Είναι και αυτό φυσικός νόμος. Η φύση απεχθάνεται το κενό. Αν δεν είσαι άξιος να έχεις Δημοκρατία, τότε καλώς έχεις, ότι έχεις!

 

Άρα το Ε.Πα.Μ. είναι καταδικασμένο να πετύχει! Γιατί αν δεν πετύχει, χάνεται η Ελλάδα και οι Έλληνες.

Χάνεται η Ευρώπη και οι Ευρωπαίοι. Ο κόσμος βυθίζεται στην πιο σκοτεινή περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας. Την περίοδο της δικτατορίας της Παγκόσμιας Νέας Τάξης! Η ανθρώπινη κοινωνία, θα μοιάζει με την κοινωνία που περιγράφεται, στο «1984» του Τζόρτζ Όργουελ, ή στο «Ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος» του Άλντους Χάξλεϊ, ή στο «Φαρενάιτ 451» του Ρέι Μπράντμπερι.

 

Η πορεία προς την επιτυχία των στόχων του Ε.Πα.Μ. έχω τη θέση, ότι ξεκινά ανάποδα από την ανωτέρω περιγραφή. Πρώτα θα πρέπει να αποδείξουμε, μέσα στην αίθουσα του συνεδρίου μας, ότι σεβόμαστε τη Δημοκρατία! Ότι αντιλαμβανόμαστε πόσο αναγκαία είναι! Πόσο εύθραυστη είναι, αν αφεθεί στα χέρια ανώριμων! Γιατί η Δημοκρατία είναι το μόνο πολίτευμα που στηρίζεται στο Λόγο!

Και Λόγος είναι η έκφραση του Ανθρώπου μέσα από το Συναίσθημα, τη Λογική, τη Συνείδηση! Όχι με κάποιο απ’ αυτά! Είναι η έκφραση με όλα αυτά, στην καλύτερη και αρμονικότερη, ποσότητα και ποιότητα!

 

Στην μέχρι τώρα προσπάθεια μας να ξυπνήσουμε τους συμπολίτες μας, αντιμετωπίσαμε δύο βασικά εμπόδια.

Το ένα είναι ο εθισμός του μέσου πολίτη να αρκείται στην εύκολη πληροφόρηση. Αυτή που του προσφέρει απλόχερα το σύστημα.

Το άλλο είναι ο εθισμός του μέσου πολίτη να κινητοποιείται (για πολλούς αποκλειστικά), στο άκουσμα της λέξης ευρώ.

Αλλά στις λίγες χιλιάδες ευρώ που με θυσίες μαζεύουν τα μέλη του  Ε.Πα.Μ. για να πραγματώσουν τις επί μέρους ενέργειες του δρόμου μας προς τον στόχο, το σύστημα έχει στη διάθεση του εκατομμύρια.

Τα δύο αυτά εμπόδια, το σύστημα, τα αντιμετωπίζει σαν ένα. Με τα λεφτά του, κατέχει κάθε μέσο μετάδοσης πληροφορίας, με τα λεφτά του, το βάζει σε κίνηση προς την κατεύθυνση που θέλει, με τα λεφτά του, το ακυρώνει όταν δεν του είναι αρεστό!

 

Το Ε.Πα.Μ. δεν μπορεί να κάνει το ίδιο! Απλά γιατί δεν έχει λεφτά! Αλλά ακόμη κι αν είχε, φαντάζεστε να καυχιόμαστε τη μέρα της νίκης, ότι νικήσαμε με ευρώ; Αυτό θα είναι η χαρά του συστήματος, γιατί τότε σε απορρόφησε, σε έκανε ίδιο με κείνο! Όπως το έχει κάνει με την Εκκλησία, το Δικαστικό σώμα και τόσα άλλα!

 

Ο δρόμος μας, πιστεύω, είναι αντίστροφος απ’ αυτόν της εξουσίας!

Κατ’ αρχήν υπάρχει ο οικογενειακός διάλογος! Εκεί θα φυτέψουμε τον πρώτο σπόρο. Αφού καταδεχτούμε να κλείσουμε μια για πάντα τη μεγαλειότητά της την τηλεόραση!

Ύστερα οι συνάξεις φίλων και γνωστών. Όπου με υπομονή και επιμονή, θα εξηγηθεί το κάθε τι, χωρίς εκρήξεις, χωρίς βιασύνες. Τέσσερα χρόνια τώρα, ακούω το επιχείρημα «Μα ο χρόνος πιέζει!», να γίνεται ο λόγος ώστε να μην κάνουμε τα παραπάνω. Τουλάχιστον όχι στο βαθμό και με την ένταση που χρειάζεται.

Όχι, δεν είναι ο χρόνος που πιέζει! Ξεχάσαμε την ουσία της πραγματικής ανθρώπινης επαφής, και επιδιδόμαστε σε συναντήσεις χρονοτριβής. Σε συναντήσεις που κυριαρχεί το καλαμπούρι, η συζήτηση για τους άλλους, οι κοφτές κουβέντες περί βιοπορισμού. Και βέβαια η κλάψα, η υστερία, η «διαπίστωση» ότι δεν μπορεί να γίνει «τίποτε»! Ευκαιρία να ξαναγίνουμε κοινωνικοί! Να ξαναγνωριστούμε μεταξύ μας! Με αλληλοκατανόηση, με αλληλεγγύη, με δημοκρατία!

Ο ραδιοφωνικός και ο τηλεοπτικός λόγος και διάλογος, είναι για μυημένους. Στους άλλους, δημιουργεί καταστάσεις άνοιας και αποποίησης της προσωπικής ευθύνης. Δεν το βλέπετε γύρω;

 

Τέλος, έχω ακούσει να εκφράζονται από δικούς μας ανθρώπους, ιδέες πρωτότυπες. Ίσως, αν οι ίδιοι τις έκαναν πιο σαφείς, πιο λειτουργικές, κι εμείς οι άλλοι, αποφασισμένοι να ξεφύγουμε από το συνηθισμένο, απλά γιατί η εξουσία ξέρει πώς να το αντιμετωπίσει, βοηθούσαμε στην πραγμάτωση αυτών των ιδεών, νομίζω ότι θα βρισκόμασταν πολλά βήματα μπροστά!

«Στοχάσου και αρκεί!» έλεγε ο ανώνυμος Έλληνας της Ελληνικής Νομαρχίας!

Αλλά, «Οι άνθρωποι φοβούνται το στοχασμό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, περισσότερο από την καταστροφή, περισσότερο ακόμα και από τον ίδιο το θάνατο. Ο στοχασμός είναι ανατρεπτικός και επαναστατικός, καταστρεπτικός και φοβερός. Είναι ανελέητος μπροστά στα αξιώματα, στα καθιερωμένα και τις συνήθειες. Ο στοχασμός κοιτάζει στο βάραθρο της κόλασης και δε φοβάται. Ο στοχασμός είναι σπουδαίος, καταιγιστικός κι ελεύθερος, το φως του κόσμου και η ύψιστη μεγαλοπρέπεια του ανθρώπου.» έλεγε ο Bertrand Russell.

 

Αυτός είναι πιστεύω και ο στόχος μας, η προσπάθεια μας, το έργο μας. Να ξανακάνουμε το στοχασμό, ιδιότητα και ικανότητα, του κάθε Έλληνα, της κάθε Ελληνίδας!

 

Γιώργος Χαραλαμπίδης
 Πυρήνας Θερμαϊκού

1 Σχόλια
  • Νικ Τσακας, Κολωνια

    Αρα, το ΕΠΑΜ ειναι καταδικασμενο να πετυχει!
    Αυτο τα λεει ολα φιλε Γιωργο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ