Λόγος συνεδρίου - Χ. Κουτσούκος - Π. Βύρωνα

Α --        Οι εκλογές σε μία χώρα υπό συνθήκες πρωτόγνωρης κατοχής είναι παράνομες και άκυρες ενώ ΨΕΥΔΩΣ παρουσιάζονταιως ο ακρογωνιαίος  λίθος και η ιερότερη στιγμή της Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου είναι πασιφανές ότι μέσα από αυτή την διαδικασία δεν πρόκειται να προκύψει λύση ουδενός προβλήματος της Πατρίδας μας.

Αυτό γίνεται γιατί στην ουσία δεν υφίσταται Δημοκρατία. Οι τρείς πυλώνες της Δημοκρατίας (που πρέπει να συνυπάρχουν διακριτά και αυτεξούσια) έχουν καταλυθεί. Η Εκτελεστική εξουσία έχει ταυτιστεί με την Νομοθετική και ο τρίτος πυλώνας της, η Δικαστική, έχει εν «κρυπτώ» (δηλαδή άνευ ουδεμίας αντίδρασης, ενώ θα έπρεπε να είχε κάμει «επανάσταση»)  παραχωρήσει τις εξουσίες της στις υπόλοιπες δύο μέσω της αποδοχής του άρθρου 86Σ περί μη ευθύνης υπουργών.

Το ΕΠΑΜ, ως θεσμός που είναι αλλά το έχει ξεχάσει, με αποκλειστική ευθύνη των κεντρικών του οργάνων και όποιων ηγεσιών έχουν περάσει μέχρι σήμερα, δεν έχει κάνει τίποτα προς αυτήν την κατεύθυνση.

ΠΡΟΤΑΣΗ:

Τα νέα όργανα του ΕΠΑΜ, τα οποία θα αυτοπροταθούν προκειμένου να εκλεγούν στις ανώτερες βαθμίδες της ηγεσίας του και όσα από αυτά θα εκλεγούν, θα πρέπει να δεσμευτούν ενώπιον της ολομέλειας του συνεδρίου ότι θα κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.  Με τρόπους όπως είναι α) συντονισμένες δράσεις δικαστικού και δικαϊκού χαρακτήρα β) κατόπιν συντονισμένες ομαδικές παραστάσεις μελών του ΕΠΑΜ επί μακρύ χρονικό διάστημα διαμαρτυρόμενοι κάτω από την μύτη τους και τον χωροταξικό τους χώρο, δηλαδή τον Άρειο Πάγο και το ΣτΕ,για την εγκληματική αδιαφορία της Δικαστικής εξουσίας.Για να το κάνει αυτό πειστικά, θα πρέπει βεβαίως νωρίτερα να έχει πράξει τα της (α) περίπτωσης.

Εννοείται ότι το συνέδριο θα πρέπει να αποφασίσει την συμμετοχή όλων των μελών του στις παραστάσεις εκ περιτροπής, και τα μέλη οφείλουν να υπακούσουν, άλλως θα διαγράφονται. Μέλη που δεν συμμετέχουν σε εθνικούς αγώνες είναι περιττά και δεν χρειάζονται.

Β --         Παρόλα αυτά από τον προσυνεδριακό διάλογο έγινε εμφανής μια αναγκαιότητα να ακολουθήσουμε την πεπατημένη οδό των εκλογών. Μεγάλη συζήτηση στην οποία εάν οι πολλοί το αποφασίσουν θα πρέπει αναγκαστικά να συμπορευτώ. Εκεί λοιπόν θα βγούμε προς άγραν ψήφων. Για να το πετύχουμε θα πρέπει νωρίτερα να πείσουμε για τις θέσεις μας. Μία από αυτές είναι το νόμισμα. Πολύ καιρό το λέμε και τα αποτελέσματα είναι πενιχρά. Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε; Τι θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε; Είτε μέσω δράσεων είτε μέσω επισήμων υπομνημάτων / προτάσεων προς τις αρχές, που αν δεν γίνονταν δεκτές θα είχαμε επιχειρήματα να δείχνουμε / αποδεικνύουμε στους πολίτες αυτή την αναγκαιότητα.

Την αδιαμφισβήτητη απάντηση για την αναγκαιότητα και το ζήτημα του νομίσματος θα έδινε (εκτός των άλλων που θα έδινε) ο λογιστικός έλεγχος του χρέουςσε συνδυασμό με την ποινική διερεύνηση των μηνύσεων εσχάτης προδοσίας. Για το λόγο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει θάψιμο των μηνύσεων εσχάτης προδοσίας, απόλυτη υποταγή Βουλής και λαού στο άρθρο 86Σ (όπου στην καλύτερη περίπτωση μία εξεταστική για το μνημόνια θα κλείσει με ανάδειξη μερικών πολιτικών ευθυνών με απαλλαγή ασφαλώς της ένταξης της χώρας στην ευρωζώνη), ούτως ώστε η διεφθαρμένη και διαφθοροποιός κοινοβουλευτική ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ να συνεχίζει ανενόχλητη την αντιδημοκρατική / αντιδικαιϊκή / αντισυνταγματική πορεία εξυπηρέτησης των ιδιοτελών πολιτικών προοπτικών με τις πλάτες του ισχυρού ξένου παράγοντα και φλομώνοντας με ψέμα τους έλληνες πολίτες (εσχάτη προδοσία με δόλια παραπλάνηση του λαού και της χώρας).

Ο λογιστικός έλεγχος του χρέους θα βοηθούσε διότι ανάμεσα στα αίτια της οικονομικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα είναι και η πρόσδεση στο ευρώ. Επίσης με την πρόσδεση στο ευρώ, η συνυπαιτιότητα της Ευρωζώνης στο να διασώζονται οι ξένες και οι ελληνικές τράπεζες σε βάρος των πολιτών, όπως χαρακτηριστικά συνέβη στην Ελλάδα, καθίσταται παράγοντας προς διερεύνηση και καταλογισμό ευθυνών ΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ.

Επομένως ένας λογιστικός έλεγχος χρέους στον οποίο να μπορεί να καταθέσει ενόρκως άποψη και στοιχεία ο οποιοσδήποτε (πέραν της ομοιοεπαγγελματικής κοινοβουλευτικής αφωνίας), μπορεί να δώσει "τελεσίδικη" απάντηση, αλλά και να ενημερώσει σωστά τους πολίτες αφαιρώντας ταυτόχρονα το στοιχείο της εκβίασης που ενέχουν "οι καταστροφικές συνέπειες επανόδου στο εθνικό νόμισμα".

Προς αυτή την κατεύθυνση – για παράδειγμα  να μπορεί να καταθέσει ενόρκως άποψη και στοιχεία ο οποιοσδήποτε --  το ΕΠΑΜ έστειλε απλά emailsκαι συστημένες επιστολές. Ενώ θα έπρεπε να είχε κάμει επανάσταση (όπως ανωτέρω ξαναλέω μιλώντας για την δικαστική εξουσία). Ένα τέτοιο καυτό ζήτημα, την ίδια μάλιστα ώρα που η κα Γεωργαντά στην εκπομπή του Κώστα Γουίλς στις 10 Μαΐου 2015 λέγει ότι είναι φούσκα η επιτροπή Λογιστικού ελέγχου, δεν το αφήνεις να πέσει κάτω με τίποτα και δεν το αντιμετωπίζεις με emails.

Και βέβαια δεν ξεχνώ  - το παραπάνω που είπα -  ότι ο λογιστικός έλεγχος του χρέους θα έπρεπε να γίνεται παράλληλα και σε συνδυασμό με την ποινική διερεύνηση των μηνύσεων εσχάτης προδοσίας. Επ’ αυτού το ΕΠΑΜ δεν έστειλε ούτε emailsούτε συστημένες επιστολές. Μέγιστη παράλειψη, διότι όπως εξήγησα πιο πάνω το θέμα αυτό είναι μείζον και κομβικό ενώ συν τοις άλλοις θα βοηθούσε τα μάλα στον αγώνα της ενημέρωσης ότι οι θέσεις μας δεν είναι μόνο σωστές αλλά και πλήρως αναγκαίες. Παράλληλα κάτι τέτοιο θα προσέδιδε στους πολίτες ψυχική ανάταση και ηθική υπεροχή, στοιχεία και όπλα πλήρως αναγκαία στον δύσκολο αγώνα που καλείται να σηκώσεις στις πλάτες του για την ανάκτηση δημοκρατίας και Ελευθερίας. Γιατί μπορεί εμείς να του λέμε το σωστό, αλλά όσο και να λέμε, αν δεν του δώσεις το εργαλείο να το κάνει, δεν θα το κάνει. Αν το εργαλείο του κυρίαρχου κράτους είναι το νόμισμα, τότε το εργαλείο του απλού πολίτη για να αποκτήσει σθένος και να αποτινάξει τον φόβο του είναι να του δώσεις τα στοιχεία εκείνα που θα αναπτύξουν στον υπέρτατο βαθμό την ψυχική ανάταση και την ηθική του υπεροχή.

ΠΡΟΤΑΣΗ:

Όλα τα παραπάνω θα έπρεπε να γίνουν

(α) Γραφειοκρατικά με κάθε επισημότητα μέσω υπομνημάτων και με αριθμούς πρωτοκόλλων προς την κυβέρνηση, την Βουλή, τον ΠτΔ, και προς όλα τα εντός Βουλής κόμματα.

(β) αν δεν υπήρχε καμία ανταπόκριση μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα που θα ετίθετο δια του ανωτέρω γραφειοκρατικού τρόπου θα έπρεπε άμεσα όλα τα μέλη του ΕΠΑΜ να στήσουμε σκηνές έξω από την Βουλή όπως το έκαναν οι καθαρίστριες.  Εννοείται ότι το συνέδριο θα πρέπει να αποφασίσει την συμμετοχή όλων των μελών του σε δράσεις σαν την περιγραφόμενη εκ περιτροπής, και τα μέλη οφείλουν να υπακούσουν, άλλως θα διαγράφονται. Μέλη που δεν συμμετέχουν σε εθνικούς αγώνες είναι περιττά και δεν χρειάζονται.

Γ --         Επειδή πολύς λόγος έγινε (από μέρους μου) για τα όπλα εκείνα που θα έδιναν ψυχική ανάταση και ηθική του υπεροχή, πλην των όσων έχω περιγράψει μέχρι τώρα, θα μπορούσα να προσθέσω μερικές ακόμα κατηγορίες θεμάτων τα οποία έμειναν έξω από το πεδίο δράσης του αφαιρώντας όπλα από τους πολίτες. Για παράδειγμα το θέμα των Τελών Κυκλοφορίας, το θέμα των χρεών προς την Εφορία (πλην ΕΝΦΙΑ όπου έχουν γίνει κάποιες ενέργειες) ένεκα δυσβάσταχτων  νόμων που ψηφίστηκαν από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ & ΝΔ, κομμάτων δηλαδή που είναι τα ίδια παραβάτες του κοινού Ποινικού Δικαίου μιας και τα κόμματα αυτά έχουν κάνει υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος βάσει αμετάκλητης απόφασης δικαστηρίου του Μονάχου στην δίκη του Χριστοφοράκου. Μάλιστα όταν το θέμα αυτό εξετάστηκε στο ΑΕΔ το ίδιο το ΕΠΑΜ δεν υποστήριξε το θέμα προσερχόμενο ως μάρτυς, ενώ θα μπορούσε, και δεν κάλεσε τα μέλη του και τον κόσμο να υποστηρίξει το θέμα στο δικαστήριο, ώστε να καταφέρει έτσι μια βαθύτερη μαχαιριά στο σύστημα αλλά και  να πιέσει δια της πολυπληθέστερης παρουσίας πολιτών το δικαστήριο, εφόσον οι αποφάσεις του βγαίνουν στο όνομα του ελληνικού λαού.  Και το ερώτημα (δυστυχώς βεβαίως εδώ που φτάσαμε) είναι, γιατί ο δικαστής να πάρει ρίσκα για να βγάλει κάποια απόφαση υπέρ κάποιων ολίγων «γραφικών». 

ΠΡΟΤΑΣΗ:

Εδώ τι προτάσεις να κάνω; Είναι προφανείς. Θα μπορούσα όμως να γράψω κάποια πράγματα. Θέλουμε λέμε και ζητάμε από τον κόσμο να πάρει την τύχη στα χέρια του. Να πάρει την πατρίδα στα χέρια του. Αναλύθηκαν ευρέως στον προσυνεδριακό διάλογο από συναγωνιστές κάποιοι λόγοι που αυτό δεν γίνεται αντιληπτό από τις πλατιές μάζες πολιτών. Τι – ίσως – δεν αντιλαμβάνεται ο κόσμος; Σου λέει, πως μεταφράζεται αυτό; Κοινώς, εγώ τι θα κερδίσω; Το ΕΠΑΜ έχει λάβει γνώση από άλλο πολιτικό φορέα για κάτι πολύ χειροπιαστό. Για την έννοια της Ατομικής Επικαρπίας επί του Δημοσίου Πλούτου. Και δεν είναι το μοναδικό. Επ΄ αυτού δεν εδόθη καμία σημασία και καμία απάντηση. Ωσάν κάποιοι άλλοι να χτύπησαν στου κουφού την πόρτα. Δεν είναι η μοναδική περίπτωση βεβαίως. Αυτό δείχνει αδυναμία και άρνηση σε προτάσεις και ιδέες έτοιμες, επεξεργασμένες μόνο και μόνο επειδή είναι άλλων. Ούτε καν τις σκέφτεται ή τις επεξεργάζεται. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τόσα χρόνια συνεργασίες ψάχνουμε και συνεργασίες δεν κάνουμε. Και βεβαίως κατόπιν αυτών οι δικαιολογίες ότι δεν έχουμε κόσμο, όσοι βοηθούν το κάνουν από την καλή τους την καρδιά και ότι μπορέσουν, και άμα δεν μπορέσουν δεν πειράζει, πέφτουν στο κενό. Είναι γεμάτος ο κόσμος έξω από προτάσεις και ιδέες, έτοιμες, χρειάζεται μόνο copy-paste, αλλά τι να κάνουμε; Είναι αλλωνών. 

Η πρόταση λοιπόν είναι, τα νέα θεσμικά όργανα που θα εκλεγούν να δεσμευτούν ενώπιον της ολομέλειας του συνεδρίου ότι δεν θα κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση και δεν θα ακολουθήσουν το παλιό δρόμο της μοναχικής πορείας. Το δρόμο που λέει ότι μόνο τα δικά μας είναι καλά, και σημασία αλλού δεν δίνουμε. Να βάλουμε την μύτη μας λίγο χαμηλότερα και να γίνουμε περισσότερο ανοιχτοί σε ιδέες και προτάσεις. Και να μιλήσουμε μαζί τους και για δομές, που δεν έχουμε μιλήσει. Τι δομές θέλουμε; Πως θα τις πετύχουμε; Καλά και άγια είναι τα 5 προτάγματα αλλά θέλει και εξειδίκευση και πρακτική, και σε αυτά αν δεν ανοιχτούμε παραέξω, χαΐρι δεν θα δούμε. Μόνοι μας το λέμε, ότι καμία ιδέα δεν είναι άχρηστη πριν την συζητήσουμε και την επεξεργαστούμε. Και ιδέες υπάρχουν, τις έχουν άνθρωποι βεβαίως, και δεν είναι διόλου απαραίτητο να είναι γραμμένοι στο κόμμα. Με όλους αυτούς πρέπει να μιλήσουμε να υιοθετήσουμε και όλοι μαζί να πάμε μπροστά σαν μια γροθιά. Την μύτη να προσέξουμε μονάχα.  

Δ --         Το μεγάλο καθήκον του κάθε Επαμίτη το άφησα για το τέλος. Τίποτα δεν έχει γίνει ούτε  προς αυτή την κατεύθυνση. Ο περισσότερο ομιλητικός συναγωνιστής είναι ο Δ. Καζάκης. Πάμπολλες φορές τον έχω ακούσει να ομιλεί για το 1-1-4, το σημερινό 120Σ. Τελευταία το επανέλαβε στην κεντρική ομιλία στην Αθήνα. Πολύ σωστά το λέει. Και; Ποιο είναι το δια ταύτα; Δηλαδή τι μας ζητά να κάνουμε; Να μας το πει. Τι ακριβώς να κάνουμε; Απείθεια; Να μη πληρώσω; Να κάνω μόνος μου απεργία διαρκείας; Τι ακριβώς θέλει να κάνουμε από μόνος του ο καθένας. Για να κάνει ο άλλος απεργία, σου λέει κάντο εσύ να το κάνω και εγώ. Μη πληρώσεις εσύ, να μη πληρώσω και εγώ. Αμ δεν θα γίνει ποτέ έτσι. Λιγοστοί μπορεί να το κάνουν και το κάνουν. Οι περισσότεροι, όχι. Μόνος του όμως ο καθένας θα μπορούσε να κάνει και έχει υποχρέωση Πατριωτική να κάνει πάνω και πρώτος από όλους ο κάθε Επαμίτης την λεγόμενη και γνωστή από το διαδίκτυο ως Ιερή Δήλωση – για να καταλαβαινόμαστε. Να την υπογράψει και να την πάει να την καταθέσει μονάχος του στην Εισαγγελία, στην Αστυνομία, στην Εφορία, στον  Άρειο Πάγο. Και εκεί να δεις τι ωραία ψυχική ανάταση και ηθική υπεροχή κατακτάς. Και δεν θέλω να κολλήσουμε σε κάτι αστειότητες που λένε ότι αυτά του διαδικτύου είναι μπαρούφες. Το νόημα μετράει. Αν είναι (μπαρούφες) να το πάρουν τα θεσμικά όργανα και να το αλλάξουν. Ενώ ούτε αυτό θα χρειαστεί καθόσον γνωρίζω πως και για αυτό το θέμα έχει πάρει το ΕΠΑΜ εμπεριστατωμένο και αξιολογότατο κείμενο αλλά το έθαψε. Την ίδια ώρα που η Πολιτική Γραμματεία στον απολογισμό της αναφέρει: «Ούτε καν τύποις η δημοκρατία δεν λειτουργεί στην χώρα μας, και όσο και να επαίρεται η συγκυβέρνηση ότι την αποκατέστησε, τα βασικά και αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα του λαού μας συνεχίζουν να παραβιάζονται.»

ΠΡΟΤΑΣΗ:

Τα νέα όργανα του ΕΠΑΜ, τα οποία θα αυτοπροταθούν προκειμένου να εκλεγούν στις ανώτερες βαθμίδες της ηγεσίας του και όσα από αυτά θα εκλεγούν, θα πρέπει να δεσμευτούν ενώπιον της ολομέλειας του συνεδρίου ότι θα ανασύρουν το θέμα, θα το διατυπώσουν ως εκείνοι νομίζουν καλύτερα και θα το στείλουν στα Μέλη προκειμένου να το καταθέσουν αρμοδίως. Δεν είναι δα ούτε θα πρέπει να είναι κάποια μελέτη όλο αυτό για doctora. Με απλά λόγια – ως το 120Σ ορίζει και μας καθιστά υπεύθυνους αλλά και ως έχοντες υποχρέωση και καθήκον να κάνουμε  – γνωστοποιούμε αρμοδίως όσα παράνομα γνωρίζουμε, -- υπάρχει πληθώρα στοιχείων για όλα αυτά, -- και ας μας πει / προτείνει ο σ. Καζάκης, που συχνότατα αναφέρεται στο θέμα,  τι να γράψουμε στο τέλος, σαν αίτημα ή σαν στάση που πρέπει να κρατήσουμε.

Σε όσους το κάνουν αυτό (πρέπει να είναι όλοι, αυτό που λέμε να μην λείψει κανείς) να δεσμευτεί το ΕΠΑΜ ότι θα παράσχει Πολιτική Στήριξη.

Με τον τρόπο αυτό πιέζεται η δικαιοσύνη να κάνει την δουλειά της και όχι περί άλλων να τυρβάζει. Όσο μεγαλύτερη η συμμετοχή, τόσο μεγαλύτερη η πίεση. Σκεφτείτε κάτι ανάλογο να γινόταν από το σύνολο του πληθυσμού. Είναι το ίδιο με το να το κάνει ένας σε κάθε νομό της χώρας; Και αν δεν το κάνει, τα είπαμε, σκηνές και καθαρίστριες. Πίεση και αγώνες φέρνουν αποτελέσματα και όχι τα Δελτία Τύπου, χωρίς να παραγνωρίζεται η αξία τους. Είναι όμως εντελώς απαραίτητες επικουρικές δράσεις.

Επικουρικά και για να τονίσω την αξία των αγώνων κατά της δικαιοσύνης στο δίπτυχο (1) πίεση (2) ηθική υπεροχή, υπερνίκηση φόβου, έχω να πω ότι από ηχητικό που έχω στο αρχείο μου και βρίσκεται και στο διαδίκτυο, ακούγεται το εξής από την δημοσιογράφο: «και μέσω μια νομικής αρχής μπορεί και ο κόσμος πιο εύκολα να απελευθερωθεί από τους φόβους του γιατί πολλά είναι όλα αυτά που έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια»

 

Η ολομέλεια του συνεδρίου θα πρέπει να αποφασίσει την συμμετοχή όλων των μελών του στην κατάθεση της Δήλωσης (όποιο όνομα και αν της δώσουμε), και τα μέλη οφείλουν να υπακούσουν, άλλως θα διαγράφονται. Μέλη που δεν συμμετέχουν σε εθνικούς αγώνες είναι περιττά και δεν χρειάζονται.

Με εκτίμηση και ευχές για το καλύτερο δυνατόν στο συνέδριο.

Χρίστος Κουτσούκος

Μέλος πυρήνα Βύρωνα.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ