Κορωνοϊός, να δεις τι σου ’χουν για μετά

του Παναγιώτη Καλογήρου

Πανικός επικρατεί στην κυβέρνηση για τον κορωνοϊό και την απειλή που ελλοχεύει για την κοινωνία. Πανικός, που τον μεταδίδουν στο μέγιστο και στους πολίτες τα ΜΜΕ, όπου πλέον παρουσιάζουν ως εγκληματία όποιον βγει στον δρόμο για βόλτα και για να τον δει ο ήλιος, που ξέρουμε ότι βοηθάει το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Παρόλα αυτά, του επιτρέπουν να συνωστίζεται στα σουπερμαρκετ.

Όμως, η ιατρική πλευρά των επιπτώσεων του κορωνοϊού είναι η μια πλευρά του νομίσματος, η οποία θα αντιμετωπιστεί από ένα αδυνατισμένο δημόσιο σύστημα υγείας, που οι άνθρωποι που το διέλυσαν είναι πάλι στην εξουσία, λόγω της κοντής μνήμης του λαού μας.

Υπάρχει όμως και η άλλη, εξίσου σοβαρή πλευρά, η οικονομική, που απειλεί και αυτή την κοινωνία με θανάτους οικονομικούς, αλλά και φυσικούς.

Και εξηγώ. Από την προηγούμενη εβδομάδα, με εντολή της κυβέρνησης, έκλεισαν αρχικά για 15 ημέρες ολόκληροι κλάδοι της οικονομίας μας, όπως ο τουριστικός, ο εκπαιδευτικός, ο επισιτιστικός, ο αθλητικός, ο πολιτιστικός κ.α. Αύριο, με νέα εντολή, κλείνει και όλο το λιανεμπόριο πλην εξαιρέσεων που αφορούν τα σούπερ μάρκετ και την τροφοδοσία τους, καθώς και τα βενζινάδικα και τα συνεργεία αυτοκινήτων. Το χρονικό διάστημα ορίζεται πλέον στους δύο μήνες και βλέπουμε… (διάγγελμα Μητσοτάκη).

Το παράδοξο είναι ότι επιβάλλεται κλείσιμο στο λιανεμπόριο, αλλά όχι στις βιοτεχνίες που τροφοδοτούν τα λιανομάγαζα, λες και αυτές θα έχουν δουλειά να κάνουν όταν δεν θα μπορούν να διαθέσουν την παραγωγή τους… Επίσης, μένουν ανοιχτά τα συνεργεία αυτοκινήτων, αλλά κλείνουν τα χρωματοπωλεία που τροφοδοτούν τα φανοποιεία με χρώματα.

Από τα μέτρα αυτά, λόγω συγκοινωνούντων δοχείων της οικονομίας, ολόκληροι κλάδοι υπηρεσιών μένουν επίσης χωρίς δουλειά. Για παράδειγμα, πρακτορεία ταξιδίων, διαφημιστικές εταιρείες, ελεύθεροι επαγγελματίες, που κάποιοι, όπως οι λογιστές, πρέπει να συνεχίσουν να δουλεύουν παρότι ουσιαστικά κλείνουν τα 2/3 των επιχειρήσεων και δεν θα πληρωθούν από κανέναν.

Η κυβέρνηση σε όλους αυτούς αρνείται να πει το αυτονόητο, κλείστε και εσείς, και δεν το λέει για να μην επωμιστεί το μνημονιακό κράτος το κόστος του κλεισίματος.

Διαμορφώνεται έτσι μια κατάσταση οικονομικής κατάρρευσης, που εκτιμάται ότι θα είναι χειρότερη από αυτήν του 2010 – 2011, όπου τότε η πτώση είχε ξεκινήσει από υψηλότερα από τα σημερινά επίπεδα.

Κατάρρευση στις εταιρείες που κλείνουν, άλλα περισσότερο σε αυτές που δεν κλείνουν.

Επιχειρήσεις που κλείνουν με διαταγή του κράτους δεν πληρώνουν μισθοδοσία εργαζομένων και ασφαλιστικές εισφορές, χάνουν τις πωλήσεις τους και φορτώνονται φορολογικά και ασφαλιστικά χρέη, που θα πληρωθούν κατά τις κυβερνητικές αποφάσεις τον Ιούνιο, αν έχουμε ξεμπερδέψει με τον κορονοϊό.

Επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες όμως που δεν κλείνουν, αλλά ουσιαστικά μένουν χωρίς δουλειά, είναι σε πιο τραγική θέση. Πρέπει να καλύψουν μόνες τους την μισθοδοσία του προσωπικού, καθώς και όλες τις άλλες υποχρεώσεις τους, ασφαλιστικές και φορολογικές.

Και στις δύο περιπτώσεις, οι εργαζόμενοι είναι στη μέση και δεν ξέρουν πότε και τι θα πάρουν για να ζήσουν. Μάλλον πιο «τυχεροί» θα είναι οι εργαζόμενοι των εταιρειών που έκλεισαν με διαταγή του κράτους, γιατί αυτοί θα πάρουν (άγνωστο πότε) ένα επίδομα 400 – 500 ευρω. Οι εργαζόμενοι στις άλλες εταιρείες, αυτές που δεν κλείνουν, μπορεί και να μην πάρουν τίποτε, αφού και εκείνες ουσιαστικά θα είναι κλειστές.

Για δε τις επιχειρήσεις, μέχρις στιγμής έχει ανακοινωθεί ότι αυτές που θα κλείσουν με διαταγή θα μεταφέρουν τις υποχρεώσεις τους για πληρωμή τον Ιούνιο και οι «μεγαλόψυχες» τράπεζες είπαν ότι όσες έχουν δάνεια θα πληρώνουν μόνο τους τόκους μέχρι 30/09/20. Για τις υπόλοιπες, καμία μέριμνα.

Στο δε eurogroup δεν αποφασίστηκε κανένα μέτρο για στήριξη των επιχειρήσεων, απλά αποφάσισαν ότι για φέτος δεν θα ισχύσει ο στόχος του 3,5% πλεόνασμα! Λες και μπορούσε να επιτευχθεί αυτός ο στόχος σε μια καταρρέουσα οικονομία! Δηλαδή μας βοήθησαν, χαρίζοντας μας το τίποτα.

Αποτέλεσμα λοιπόν μηδέν. Συσσώρευση νέων χρεών σε επιχειρήσεις, ελεύθερους επαγγελματίες, χαμένες θέσεις εργασίας και μη πληρωμή μισθών στους εργαζόμενους. Αυτό είναι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν οι επιπτώσεις του κορωνοϊού, αλλά κυρίως οι αποφάσεις της κυβέρνησης.

Αυτό που θα έδινε μια ελπίδα γρήγορης οικονομικής ανάπτυξης, δεν είναι οι αποφάσεις της κυβέρνησης για αναβολή πληρωμής υποχρεώσεων των επιχειρήσεων. Αυτές δεν θα έχουν κανένα άλλο αποτέλεσμα, παρά την συσσώρευση χρεών και θα οδηγήσουν στο κλείσιμο των επιχειρήσεων και στην αύξηση της ανεργίας.

Πολύ πιο χρήσιμο θα ήταν να ληφθούν αποφάσεις όπως διαγραφή των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων για τουλάχιστον ένα εξάμηνο και ανάληψη από το κράτος της μισθοδοσίας των εργαζομένων, ώστε να μη χαθεί καμία θέση εργασίας. Όπως και ξεχωριστό από την μισθοδοσία επίδομα σε εργαζόμενους και ανέργους, ώστε να τονωθεί η ζήτηση.

Χωρίς αυτά τα μέτρα, που η σημερινή κατοχική κυβέρνηση εντολοδόχων είναι σίγουρο ότι θα αρνηθεί να πάρει, θα οδηγηθούμε σε μια νέα μεγάλη ύφεση, που τα αποτελέσματα της πιθανόν να είναι πέραν κάθε δυσάρεστης εκτίμησης και σίγουρα, λόγω και της μεγάλης παγκόσμιας ύφεσης, θα κάνουν να ξεχαστεί η κρίση του 2010.

Ο Παναγιώτης Καλογήρου είναι Λογιστής – Φοροτεχνικός, μέλος της Π.Γ. του ΕΠΑΜ.